Effects of second language on motion event lexicalization: Comparison of bilingual and monolingual children’s frog story narratives

İkinci dil ediniminin hareket olayları anlatımına etkisi: İki dilli ve tek dilli çocukların karşılaştırılması

Abstract

This study investigates how children lexicalize motion event patterns in their first and second languages, L1-Turkish and L2-English. English is a satellite-framed language that conflates motion with manner expressed in themain verb and path in a non-verbal element, whereas Turkish is a verb-framed language that conflates motion withpath in the main verb and expresses manner in a subordinated verb. We asked whether (1) learning a secondlanguage had an effect on children’s event descriptions in their first language and (2) the effects were bidirectional.One-hundred-and-twelve 5- and 7-year-old monolingual (L1-Turkish) and bilingual (L1-Turkish; L2-English)children participated. Participants produced narratives for wordless picture book, Frog, where are you? Six scenesof the book were selected for coding purposes as they represented motion events: (1) Frog’s exit from the jar, (2)Dog’s fall from the window, (3) Gopher popping out of the hole, (4) Owl’s exit from a nest, (5) Boy and dogfalling down and (6) Boy and dog landing in a pond. For L1 descriptions, 5-year-old bilinguals used more manneronly and less path-only descriptions than monolinguals; no difference was found for 7-year-olds. For L2descriptions, bilingual children used less Manner-only and more Path-only expressions in their L2 narrativescompared to L1 narratives. These findings suggest that for 5-year-olds, exposure to second language had an impacton how motion events are encoded. Results inform us about the early interactions between L1 and L2 in motionevent lexicalization.© 2020 JLLS and the Authors - Published by JLLS.

Özet

Bu çalışma çocukların anadil ve ikinci dilde hareket olaylarını nasıl anlattıklarını araştırmaktadır, Türkçe (D1: Anadil), İngilizce (D2: İkinci dil). İngilizce hareketin yapılış şeklini fiilde, hareketin yönünü ise fiil dışındaki bir yapıda kodlayan uydu-çerçeveli bir dildir. Buna karşılık Türkçe fiil-çerçeveli bir dil olup hareketin yapılış şeklini daha çok fiilimside, hareketin yönünü ise fiilde kodlamaktadır. İki temel araştırma sorusu cevaplanmaya çalışılmıştır: (1) Edinilen ikinci dil anadildeki hareket olay anlatımlarını etkilemekte midir? (2) Diller arası etkileşim iki yönlü müdür? Yüz on iki 5 ve 7-yaş grubu tek dilli (D1: Türkçe ve iki dilli çocuk (D1: Türkçe, D2: İngilizce) çocuk araştırmaya katılmıştır. Katılımcılar Kurbağa, Neredesin? İsimli yazısız kitap için anlatılar üretmişlerdir. Kitabın içinde yer alan ve hareket olaylarını temsil eden altı sahne kodlama için seçilmiştir. Bunlar sırasıyla: (1) Kurbağanın kavanozdan kaçması, (2) Köpeğin pencereden düşmesi, (3) Tarla faresinin delikten çıkması, (4) Baykuşun ağaçtan çıkması, (5) Köpek ve çocuğun düşmesi ve (6) Çocuk ve köpeğin göle düşmesi. D1 anlatımlarında 5-yaş iki dilliler 5 yaş tek dillilere kıyasla ifadelerinde daha fazla hareketin yapılış şekline atıfta bulunup, hareketin yönü bilgisine daha az yer verirken, bu farklılık 7 yaş grubu iki dilli ve tek dilli çocuklarda gözlemlenmemiştir. İki dilli çocuklar D2 anlatımlarında D1 anlatımlarına nazaran daha az hareket şekli ve daha fazla hareket yönü içeren anlatımlar oluşturmuşlardır. Bulgular 5 yaş iki dillilerin edindikleri ikinci dil nedeniyle D1’deki anlatılarının farklılaştığını ancak aynı etkinin 7 yaşta görülmediğini ortaya koymaktadır. Bulgular iki dilin etkileşimi ve bunun D1 ve D2 hareket olay anlatımlarına yansımasına ışık tutmaktadır.