The investigation of HLA data in autistic population and its relation to clinical symptoms

Otistik bozuklukta doku uyumu antijenleri (HLA) dağılımı ve klinik bulgularla ilişkisinin araştırılması

Uğur AKAR, Mahmut ÇARİN, Behiye ALYANAK, Savran Fatma OĞUZ, Motavallı Nahit MUKADDES

Abstract

In this study HLA class I and class II antigens are investigated using serological method (Teresaki microlymphocytotoxicite) of 92 cases diagnosed as autistic disorder according to DSM-IV, between 3 and 15 years old, and 195 healthy cases in the control group; the relation of clinical syptoms, signs and history based some characteristic situations. It is aimed to obtain of our autistic population's datas (HLA haplotypes, known to show variation according to ethnic and geographical differences) and to find HLA haplotypes relation to the autism's immunoetiopathogenesis. When the work and control groups are compared according to HLA class I and class II DR group antigens, the highest relative risk is found to be 4.5 for HLA-B57. The second more frequent antigen is HLA-DR 14. It's relative risk is found 4.1.HLA-DR-14 is found to be associated only with self destructive behaviour (p=0.0006). The speculation that HLA-DR-14 may be associated with self sensation, self recognition and autism process may call attention. The relative risk of HLA-B7 is found 3.4. Also HLA-B7' s association with maternal bleeding is meaningful (p=0.03). HLA antigens and some clinical parameters are found to be associated as follows; HLA-DR4 with emotional reactivity, hyperactivity (p=0.002), HLA-A3 with otitis media history (p=0.004), HLA-B44, HLA-B7 with maternal bleeding (p=0.03), HLA-DR1 with rheumatic characteristics of mother (p=0.04), HLA-DR14 with self destructive behaviour (p=0.0006). Our findings are seemed to reflect autism's heterogenous nature.

Özet

Bu çalışmada, 3-15 yaşları arasında DSM-IV'e göre otistik bozukluk tanısı alan 92 olgu ile 195 sağlıklı kontrol grubunda HLA sınıf I ve sınıf II antijenlerine serolojik yöntemle (Teresaki Mikrolenfositotoksisite) bakılmış; bu antijenlerin klinik belirti, bulgular ve bazı özellikli durumlarla ilişkisi araştırılmıştır. Çalışma ve kontrol grupları HLA sınıf I ve sınıf II DR grubu antijenlerine göre karşılaştırıldığında en yüksek rölatif risk, HLA-B57 antijeni için 4.5 bulunmuştur. İkinci yüksek sıklıktaki antijen HLA-DR 14'iin rölatif riski 4.1'dir ve klinik parametrelerden sadece kendine zarar verme davranışıyla ilgili bulunmuştur. (p=0.0006). HLA-B7'nin rölatif riski 3.4'dir; ayrıca bu antijenin hamilelikte kanama ile ilişkisi anlamlı bulunmuştur (p=0.03). Otistik belirtilerin şiddetiyle (ÇODÖ ve DSM-IV semptom sıklığı esas alınarak) HLA antijenleri arasında ilişki bulunmazken, bebeklikte duygusal tepkisellik ile HLA-DR1 (p=0.004), hareketlilik ile HLA-DR4 (p=0.02), otitis media geçirme ile HLA-A3 (P=0.004) ve HLA-DR4 (p=0.05), hamilelikte kanama ile HLA-B7 (p=0.03), HLA-DR6 (p=0.02) ve HLA-B44 (p=0.03), annede romatizmal özellikler ile HLA-DR1 (p=0.04) ayrıca kendine zarar verici davranış ile HLA-DR6 (p=0.05) da ilişkili bulunmuştur.