The investigation of TT virus in cases suspected clinically of post transfusion hepatitis with unknown etiology

Etyolojisi saptanamayan ve klinik olarak post transfüzyon hepatit kuşkulu olgularda TT virüsünün araştırılması

Abstract

The purpose of this study was to determine the prevalence of TT Virus (TTV) in patients suspected of post-transfusion hepatitis of unknown etiology. TT Virus DNA was investigated in the serum samples of 90 cases who were considered as hepatitis 3-17 weeks after open heart surgery and were shown as negative for TTV DNA before the operation. Cases who were found positive were followed up for TTV DNA for 24 months. TT Virus DNA was investigated with polymerase chain reaction (PCR) method suggested by Takahashi et al. TT Virus DNA was found positive in 21 (23.3%) of the patient group and four (4.4%) of the control group. In the patients detected as TTV DNA positive, the admission time following transfusion was minimum three, maximum 15 and average seven weeks. The ALT levels detected at the time of the admission did not show difference between TTV DNA positive and negative cases. However, ALT levels had a tendancy to rise and reached the highest point nine weeks after the transfusion in TTV DNA positive cases except in two cases and ALT levels attained the normal value after the 13th week except in one case. During the 24 months follow up of the TTV DNA positiveness, it was found as positive at the end of this period in all cases except in one. The results of this study were parallel to the literature suggesting that TTV-DNA except main viral agents known as PTH agent is found in alternating transfused PTH or non-transfused asymptomatic cases. In order to define the epidemiological properties and hepatic-extrahepatic pathologies related to the viral agent more clearly which is probably taken by both transfusion and non-transfusion ways, it is indicated that new clinical studies on transfused but non-PTH patients are needed.

Özet

Bu çalışmanın amacı, etyolojisi bilinmeyen ve klinik olarak transfüzyon sonrası hepatit kuşkusu veren hastalarda TT Virüs (TTV) prevalansınıı saptamak idi. Açık kalp ameliyatından 3-17 hafta sonra hepatit düşünülen ve ameliyat öncesinde TTV DNA yönünden olumsuz oldukları gösterilen 90 olgunun serumunda TTV DNA araştırılmıştır. Olumlu bulunan olgular TTV DNA yönünden 24 ay izlenmiştir. Araştırmada TTV DNA incelemesi Takahashi ve arkadaşlarının önerdiği polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi (PZR) yöntemiyle yapılmıştır. Hasta grubunun 21'inde (% 23.3), kontrol grubunun ise dördünde (% 4.4) TTV DNA pozitif saptanmıştır. TT Virüs DNA pozitif saptanan olguların transfüzyon sonrası ilk başvuru süresi minimal üç, maksimal 15 hafta, ortalama yedi olarak saptanırken ilk başvuruda saptanan ALT miktarı ortalamaları TTV DNA pozitif ve negatif olgular arasında fark göstermemiştir. Ancak TTV DNA pozitif olgularda iki olgu dışında ALT miktarı transfüzyondan sonra dokuzuncu haftaya kadar yükselme eğiliminde, en yüksek noktaya ulaşırken, bir olgu dışında diğer olgularda ALT değeri 13. haftadan sonra normal değere inmiştir. TT Virüs DNA pozitifliğinin 24 aylık takibinde, bir olgu dışında, diğer olgularda bu süre sonunda pozitiflik devam etmiştir. Post-transfüzyon hepatit (PTH) etkeni olarak bilinen başlıca viral etkenlerin dışında, transfüze PTH veya non-transfüze asemptomatik olgularda TTV-DNA'nın değişen oranlarda saptanabildiğini ileri süren literatür görüşleriyle bu araştırmanın sonuçları paralellik göstermiştir. Gerek transfüzyon gerek non-transfüzyon yollarla bulaşın olabileceğini düşündüren viral etkenin epidemiyolojik özelliklerinin ve hepatik- ve ekstra-hepatik patolojilerinin daha net tanımlanabilmesi için araştırmadaki olgu gruplarına ek olarak transfüze ancak non-PTH hastalarını da içeren yeni klinik çalışmalara ihtiyacın olduğu görülmektedir.