On-farm Management, Breeding Practice and Constraints Between Two Sheep Breeds in Bangladesh

Bangladeşte Yetiştirilen İki Koyun Irkına Ait Bakım-Besleme ve Yetiştirme Uygulamalarındaki Farklılıklar

Abstract

Objectives: On-farm management, breeding practices, and constraints were studied between Jamuna basin indigenous and Muzaffarnagari crossbreed sheep production. Material and Methods: Data were collected from 40 Jamuna basins indigenous and 15 Muzaffarnagari crossbreed sheep households through a questionnaire following several visits. Results: Flock size a nd ewe's percentage were higher (64.07 ± 4.60 vs. 9.18 ± 0.73 and 68.63 vs. 53.68%) in Muzaffarnagari cross breed farms while breeding rams and lamb’s percentage were higher (10.35 vs. 2.58% and 37.60 vs. 28.79%) in Jamuna basin indigenous farm. Kucha pens with earthen floors and semi-pucca pens with slat over the concrete floor were used in respective study areas. Together with common pasturing and grazing, 40 vs. 66.7% and 40 vs. 66.7% of farmers provide a supplement in their Jamuna basin indigenous and Muzaffarnagari crossbreed sheep respectively. Free mating was common practices with unselected flock-born rams (60%) in Jamuna basin sheep farms whereas 100% of breeders went for rams selection in purchasing (60%) and flock born in Muzaffarnagari crossbreed sheep farms. Diarrhea with dog bite and parasite were remarkable constraints in study areas, respectively. Conclusion: Long terms farming education or demonstration studies, motivation, ram selection, controlled breeding, and constraints improving efforts may increase sheep production in investigated areas. ÖZ

Özet

Amaç: Jamuna yerli koyun ırkı ile Muzaffarnagari melez koyun ırkları arasında sürü yönetimi, yetiştirme pratikleri konusunda bir karşılaştırma yapılmıştır. Materyal ve Yöntem: Araştırma bulguları, 40 baş Jamuna ve 15 baş Muzaffarngari melezi koyun yetiştiren işletmelere yapılan ziyaretlerle anket yoluyla elde edilmiştir. Bulgular: Çalışmada, sürü büyüklüğü ve koyun varlığı, Muzaffarnagari melezi koyun yetiştiren işletmelerde daha yüksek iken (64.07 ± 4.60 vs. 9.18 ± 0.73 ve 68.63 vs. %53.68), damızlık koç ve kuzu yüzdeleri (10.35 vs. %2.58 ve 37.60 vs. %28.79) yerli Jamuna koyunu yetiştiren işletmelerde daha fazla bulunmuştur Araştırmada, toprak zeminli Kucha ve beton zemin üzerine çıtalı yarı pucca işletmeleri kullanılmıştır. Hayvanların beslenmesinde her iki genotipi yetiştiren çiftçilerin merayı otlatma şeklinde hayvanların beslenmelerinde kullanma oranları sırasıyla; 40 vs. %66.7 ve 40 vs. %66.7. Jamuna havzasındaki koyunculuk işletmelerinde sürüde serbest aşım uygulaması doğan koçların % 60’ında yaygın uygulama iken, yetiştiricilerin tamamı (% 100'ü) kendi sürülerinde doğan erkek hayvanları koç olrak kullanmışlardır. Oysa Muzaffarnagari melez koyunculuk işletmelerinde bu oran %60’dır. Parazit ve köpek ısırmasına bağlı enfeksiyonlardan kaynaklanan ishaller, bölgede görülen önemli bir olumsuzluktur. Sonuç: Bölgede uzun vadeli yetiştirici eğitimi, koç seçimi ve bilinçli yetiştiricilik uygulamaları ile koyunlarda verim artışı sağlanabilir.