Changing and unchanging aspects of the Social Fabric of Turkey: Eshraf families and education

Türkiye'nin sosyal dokusunda değişen ve değişmeyen unsurlar: Eşraf aileleri ve eğitim

Abstract

This essay focuses on the questions how eshraf (provincial notable) families view education interms of their class positions and how they make use of education for their empowerment. I aimto show what fundamental forms the relationships between education and class take for thesefamilies. The essay rests upon the data obtained in a research conducted in fve Turkish cities(Denizli, Muğla, Kahramanmaraş, Gaziantep, and Aydın) (Durakbaşa, Karadağ, and Özsan,2008). One of the main fndings of the research, i.e. that many members of the educated elitecome from eshraf families, is discussed here within the framework of relationships betweeneducation and class in Turkey. Eshraf families distinguish themselves from other social groups,particularly nouveaux riches, with reference to their members educational qualifcations. Thus,education appears to be the key means of maintaining social distinction for them. They conceiveof education as a project of the broadly defned family. Moreover, I argue that whenanalyzed in terms of their class background, members of eshraf families constitute a signifcantpart of the economic, political, and bureaucratic elites in both metropolitan and provincialcities of Turkey. This implies that a remarkable section of the metropolitan elites comes fromeshraf families of provincial cities. Quite a large number of members of these families occupysignifcant positions in Turkish political, administrative, and educational apparatuses by theyclaim employing their cultural capital, mainly embodied in educational qualifcations. Thesefamilies take pains to foreground their well-educated members with distinguishing careers.Therefore, the second argument of the essay is that cultural capital and social prestige gainedby means of education serve to legitimize the social position of Turkish ruling elites. Thus, I tryto search for a perspective change on class relations and education.

Özet

Bu makalenin odağını, eşraf ailelerinin, kendi sınıf konumları açısından eğitime nasıl baktıklarıve bu konumlarını güçlendirmek için eğitimi nasıl kullandıkları soruları oluşturuyor. Makale,beş ayrı kentte (Denizli, Muğla, Kahramanmaraş, Gaziantep ve Aydın) gerçekleştirilenaraştırmanın verilerine dayanıyor (Durakbaşa, Karadağ ve Özsan, 2008). Makalede, eşrafailelerinde, eğitim ve sınıf ilişkilerinin hangi temel özellikleri taşıdığının gösterilmesiamaçlanılıyor. Araştırmada elde edilen eğitimli elitin önemli bir kısmının eşraf ailelerindençıktığı bulgusu, Türkiyede eğitim ile sınıf ilişkileri çerçevesine yerleştirerek tartışılıyor. Buaileler, kendilerini, başka toplumsal gruplardan, özellikle yeni zenginlerden , fertlerininsahip olduğu eğitim yoluyla farklılaştırıyorlar. Eğitim pek çok yönden bu aileler için kurucuve sürekliliği sağlayıcı bir unsur olarak gözüküyor. Bu nedenle eğitimi üyesi oldukları genişailenin bir projesi olarak düşünüyorlar. Makalede, Türkiyenin hem merkezindeki hem detaşrasındaki ekonomik, siyasal ve bürokratik elitlerin sınıf kökenleri incelendiğinde, eşrafaileleri mensuplarının göz ardı edilemeyecek bir kesimi oluşturduğu savı ileri sürülüyor.Türkiyede büyük kentlerin merkezi elitinin bir kısmı taşra kentlerindeki eşraf ailelerindengelmektedir. Eşraf ailelerinden fertler, kültürel sermayenin eğitime dayalı kurumsallaşmışbiçimini belli konumlarda yer alışlarıyla somut olarak gösteriyorlar. Eşraf aileleri, iyi eğitimlive kariyer sahibi fertlerini özellikle öne çıkarıyorlar. Makalede ileri sürülen ikinci sav; eğitimlesağlanan kültürel sermaye ve eğitime dayanan sosyal itibarın, en temelde Türkiyede yöneticisınıfarın sosyal konumlarını meşrulaştırmalarına hizmet ettiğidir. Bu makalede Türkiyedeeğitim ile sınıf ilişkileri konusunda bir perspektif değişiminin yolları aranıyor.