Significance of the expression of Melan-A in melanocytic lesions

Abstract

PURPOSE: Melan-A is a melanocyte-specific melanosomal protein recognized by cytotoxic T cells. The aim of this study is to assess the expression of Melan-A in compound and intradermal nevi, Clark's nevi, Spitz nevi and in the malignant melanomas. METHODS: Three compound nevi, 18 intradermal nevi, 21 Clark's nevi, 2 Spitz nevi, and, 19 malignant melanomas (5 metastasis) were included in our study, lmmunohistochemical staining was performed by using the standart streptavidine-biotin method. The Melan-A expression in each case were evaluated with regard to staining percentage and the staining intensity of the cells. Additionally, the Melan-A staining in 19 malignant melanomas were also compared with HMB-45 stained slides previously performed for diagnosis. RESULTS: All compound, intradermal, Spitz's and Clark's nevi and malignant melanomas were positive with Melan-A, and all nevi and melanomas displayed positive staining in more than 50% of their cells. Statistically, no significant difference was found between all types of nevi and malignant melanomas with regard to the staining percentage and intensity of lesional cells (chi-square test, p>0.05). CONCLUSION: Melan-A is not a definitive marker in the differential diagnosis of melanocytic lesions. However, it is superior to HMB-45 and S-100 protein for determination of the melanocytic origin of a lesion and in the demonstration of pagetoid melanocytes in malignant melanomas as well as micrometastasis in the lymph nodes of metastatic melanomas. The gradual decrease in the number of Melan-A stained nevus cells with progressive descent into the dermiş in intradermal, compound and Calrk's nevi, may be a useful clue in distinction of these types of nevi and malignant melanomas in problematic cases.

Özet

AMAÇ: Melan-A sitotoksik T hücreleri tarafından tanınan melanosite özgü melanozomal proteindir. Çalışmanın amacı intradermal, compound, Spitz ve Clark nevüsler ile malign melanomlarda Melan-A ekspresyonunun immünhistokimyasal yöntemle araştırılmasıdır. YÖNTEM: Üç compound, 18 intradermal, 21 Clark, 2 Spitz nevüsü ve 5'i metastaz olmak üzere 19 kutanöz malign melanom olgusu çalışma kapsamına alınmıştır, immünhistokimya, peroksidazla işaretlenmiş streptavidin-biotin yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Olgular hücrelerdeki Melan-A boyanma yüzdesi ve yoğunluğuna göre değerlendirilmiştir. Ondokuz malign melanom olgusunda önceden uygulanan HMB-45 boyanma özellikleri, Melan-A boyanma paternleri ile karşılaştırılmıştır. BULGULAR: Melan-A monoklonal antikoru uygulanan compound, intradermal, Spitz ve Clark nevüsleri ile malign melanomu içeren melanositik lezyonlarin tümü bu antikor ile olumlu boyanmıştır. Tüm melanositik lezyonlarin hücrelerinde Melan-A ile %50'nin üzerinde sitoplazmik boyanma saptanmıştır. Tüm nevüs türlerinde ve malign melanomlarda hücrelerin boyanma yoğunluğu ve yüzdeleri arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır (Ki-kare, p>0.05). SONUÇ: Melan-A melanositik lezyonlarin ayırıcı tanısında définitif bir belirleyici olmamakla birlikte; bir lezyonun melanositik orijininin belirlenmesinde, malign melanomlarda pagetoid melanositlerin gösterilmesinde ve metastatik malign melanomlarda özellikle lenf nodlarındaki mikrometastazların belirlenmesinde HMB-45 ve S-100'e göre daha yararlıdır, intradermal, compound ve Clark nevüslerde derine doğru gittikçe hücrelerdeki Melan-A boyanma yoğunluğunun azalması kuşkulu kalınan olgularda bu tür nevüslerle malign melanomun ayırımında yararlı olabilir.