Screening results of psychomotor development of children at inpatient unit of a training hospital in Turkey

Türkiyede bir araştırma hastanesinde yatan hasta servisindeki çocuklarda psikomotor gelişimin tarama sonuçları

Cem Gökçen, Ali Evren Tufan, Fatih Akın, Gülen Güler Aksu, Meryem Özlem Kütük, Ayşenur Kardaş, Ayşe Sevde Sarp

Abstract

Purpose: This study aimed to assess the psychomotordevelopment of inpatient children in the pediatrics clinicand referring the children who have problems.Materials and Methods: Four hundred twenty childrenbetween 4-72 months at inpatient unit of the departmentof Pediatrics at Konya State Research hospital wereincluded in the present study. A child developmentspecialist who was unaware of the history and neurologicalexamination of the cases administered Denverdevelopmental screening test (DDST) II to all childrenonce. Children who were found to be abnormal orquestionable were further evaluated by the child andadolescent psychiatrist.Results: Three hundred forty five (82%) were found to be‘normal’, 12 (2.8%) were found to be ‘questionable’ and 64(15.2%) cases were found to be ‘abnormal’ with regard toDDST II. Post evaluation of questionable and abnormalcases by the child and adolescent psychiatrist, 26 caseswere referred to special education institutions with thediagnosis of global developmental delay and 2 cases withthe diagnosis of pervasive developmental disorder.Conclusion: It is important to apply screening tests fordevelopmental evaluation to each child at inpatientpediatric clinics in order to diagnose developmental delaysearlier.

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı pediatri servisinde yatan çocuklarda psikomotor gelişimi değerlendirmek ve sorun tespit edilen çocukları tedaviye yönlendirmektir. Yöntem: Bu çalışmaya yaşları 4-72 ay arasında olan Konya Eğitim Araştırma hastanesi pediatri servisinde yatan 420 çocuk dahil edilmiştir. Çocukların geçmiş öykü ve nörolojik muayenelerini bilmeyen bir çocuk gelişim uzmanı bütün çocuklara Denver Gelişimsel tarama testini (DDST) 2 uygulamıştır. Testin sonucuna göre anormal veya tartışmalı gelişimde olan çocuklar daha ileri değerlendirme için bir çocuk ve ergen psikiyatristine yönlendirilmişlerdir. Bulgular: Olguların 345 (%82)’i normal, 12 (%2.8)’si şüpheli ve 64 (%15.2)’ü anormal bulunmuştur. Şüpheli ve anormal vakaların çocuk ve ergen psikiyatristi tarafından değerlendirilmesi sonucu, 26 olgu gelişim geriliği ve 2 olgu otizm spektrum bozukluğu tanısıyla özel eğitime yönlendirilmiştir. Sonuç: Gelişim geriliğinin erken teşhisi açısından pediatri servisinde yatan her çocuğa gelişim testlerinin uygulanması önem arz etmektedir. Gelişim geriliği olan çocukların uygun tedavileri alması açısından erken tanı ve tedavi kritik önem taşımaktadır.