Complementary and alternative medicine and self-efficacy level in Turkish adults with type 2 diabetes mellitus

Tip 2 diabetes mellitusu olan Türk yetişkinlerde tamamlayıcı ve alternatif tıp ve özetkililik düzeyi

Abstract

Purpose: This study was conducted to determine thecomplementary and alternative medicine (CAM) used forblood glucose control, their self-efficacy level and thefactors affecting the use of CAM. of individuals with type2 diabetes mellitus.Materials and Methods: This cross-sectional study wasconducted with a total of 350 individuals with diabetesmellitus in a university hospital. In order to collect thedata, Personal information form including descriptive anddisease characteristics of the individuals, Self-efficacy Scalefor patients with Type 2 Diabetes, and the complementaryand alternative medicine questionnaire were used.Results: The average age of all individuals participated inthe study was 55.83±8.82 (min:. 29-max:.78) years. Theprevalence CAM use of the patients was 38.3%. Accordingto the logistic regression analysis, self-efficacy total score,fasting blood glucose, and going to physician control after6 months were found to be the important determinantsfor the use of CAM.Conclusion: Especially herbal products from thecomplementary and alternative medicine methods weredetermined to be commonly used. Majority of the patientsdid not inform the healthcare professionals about the useof CAM during their routine controls. In this respect,especially the nurses, who have important roles in diabetesmanagement should question the use of CAM and theimportance of informing the healthcare professionals bythe individuals about the use of CAM should beemphasized.

Özet

Amaç: Bu çalışma Tip 2 diabetes mellitus’u olan bireylerin kan glikoz kontrolünde uyguladıkları tamamlayıcı ve alternatif tıp (TAT), öz-etkililik düzeyi ve TAT kullanımını etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma bir üniversite hastanesinde toplamda 350 diabetes mellitus’u olan birey ile kesitsel olarak yapılmıştır. Verilerin toplanmasında bireylerin tanıtıcı ve hastalık özelliklerini içeren kişisel anket formu, Tip 2 Diyabetlilerde Öz-Etkililik (Yeterlik) Ölçeği ve tamamlayıcı ve alternatif tıp soru formu kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan tüm bireylerin yaş ortalaması 55.83±8.82 (min:.29-max:.78)’yıldır. Bireylerin TAT kullanım yaygınlığı %38.3 olduğu tespit edilmiştir. Lojistik regresyon analizine göre de öz-etkililik toplam puanı, açlık kan şekeri, hekim kontrolüne 6 ay üzerinde gitmenin TAT kullanma durumu için önemli belirleyiciler olduğu saptanmıştır. Sonuç: Tamamlayıcı ve alternatif tedavilerden özellikle bitkisel ürünlerin yaygın olarak kullanıldığı belirlenmiştir. Hastaların çoğunluğunun rutin kontrollerinde TAT kullanımı ile ilgili sağlık çalışanlarını bilgilendirmedikleri saptanmıştır. Bu açılardan diyabet yönetiminde önemli rolleri olan ve hastayla daha fazla zaman geçiren ve doğrudan bakımlarında görev alan özellikle hemşirelerin TAT kullanım durumunu sorgulamaları, bireylerin de sağlık çalışanlarını TAT kullanımı konusunda bilgilendirmelerinin önemi konusunda vurgu yapmak gerekmektedir.