Counseling in Audiology: Students’ Perspectives

Abstract

Counseling skills are essential to increase patients’ and their families’ satisfactionfrom audiological services. The aim of this study was to determine perspectivesof the audiology students on their counseling skills, their interpersonalcommunication skills, and their knowledge about boundaries throughthe counseling process. Twenty-one students participated in the first administration,and thirty-eight students participated in the second administration.All the students attended the “Consulting Skills in CommunicationDisorders” course in the 2015–2016 spring term. The students participated inthe study before and after taking the course called “Counseling Skills inCommunication Disorders”. The participants completed two forms in bothadministrations. The goal of the first form was to determine the students’ perceptionabout counseling and their interpersonal communication skills. Thesecond form aimed to evaluate the students’ knowledge about professionalboundaries in audiology practice. The results indicated that the students weremore confident about their interpersonal communication skills and themselvesat the end of the course. Although they were reportedly satisfied by theircounseling skills, they still have difficulties in counseling boundaries as anaudiologist. Audiology programs need more counseling courses and the trainingprograms should emphasize the counseling boundaries of audiologists.

Özet

Danışmanlık becerileri, odyoloji ünitelerinde hastaların ve ailelerinin memnuniyeti arttırmak için önemlidir. Bu çalışmanın amacı, odyoloji öğ- rencilerinin danışmanlık becerileri, kendilerinin kişilerarası iletişim becerileri ve danışmanlık sürecindeki sınırlarına ilişkin bilgilerine yönelik bakış açılarının belirlenmesidir. İlk ankete yirmi bir öğrenci, ikinci ankete otuz sekiz öğrenci katılmıştır. Bütün öğrenciler 2015–2016 bahar döneminde “İletişim Bozukluklarında Danışmanlık” dersini almışlardır. Öğrenciler “İletişim Bozukluklarında Danışmanlık” dersinden önce ve sonra değerlendirilmişlerdir. Katılımcılar her iki ankette de iki form doldurmuşlardır. İlk formun amacı öğrencilerin danışmanlık ve kişilerarası iletişim becerilerine yönelik algılarının belirlenmesidir. İkinci form, öğrencilerin odyoloji pratiğindeki uzmanlık sınırları hakkındaki bilgilerini değerlendirmeyi hedeşemiştir. Sonuçlar, dersin sonunda öğrencilerin iletişim becerileri ve kendileri hakkında daha güvenli hissettiklerini işaret etmektedir. Ancak danışmanlık becerilerinden memnun olmalarına rağmen, odyolog olarak danışmanlık sınırlarını belirlemede zorlanmaya devam etmişlerdir. Odyoloji programlarının odyologların danışmanlık sınırlarını vurgulayan, danışmanlığa yönelik daha fazla derse ve eğitim programına ihtiyaçları bulunmaktadır.