Influence of Sustained Virological Response on APRI in Chronic Hepatitis C: is APRI a Marker of Only the Stage of Fibrosis?

Kronik Hepatit C’de Sürekli Virolojik Yanıtın APRI Üzerindeki Etkisi: APRI Sadece Fibrozis Evresinin Bir Belirteci mi?

Serhat ÖZER, Fatih GÜZELBULUT, Özgür BAHADIR, Ayça Gökçen DEĞİRMENCİ SALTÜRK, Halil ŞAHİN, Mevlüt KIYAK, Emine KANATSIZ, Cüneyt SALTÜRK

Abstract

Objectives: Aspartate transaminase (AST) to platelet ratio index(APRI) is widely used to predict the stage of liver fibrosis in patientswith chronic hepatit C virus (HCV) infection. In this study, we aimedto evaluate changes in APRI scores in patients with chronic HCVinfection who received pegylated interferon (PEG IFN) + ribavirin ordirect acting antiviral (DAA) ± ribavirin.Materials and Methods: We retrospectively reviewed our dataof patients with chronic HCV infection who received PEG IFN +ribavirin or DAA ± ribavirin. Patients were classified into 3 groupsaccording to sustained virological response (SVR) by treatmentregimens: a) SVR with PEG IFN + ribavirin (PEG IFN-SVR), b) nonSVR with PEG IFN + ribavirin (PEG IFN-non SVR), c) SVR with DAA± ribavirin (DAA-SVR).Results: The study included 156 patients. APRI scores decreasedsignificantly in PEG IFN-SVR (1.17±1.37 vs 0.38±0.35) and DAASVR groups (0.99±0.88 vs 0.31±0.16) (both p=0.001), whereas itdid not change in PEG IFN-non SVR group (1.26±1.07 vs 1.33±1.36)(p=0.810) after treatment. In PEG IFN-SVR and DAA-SVR groups,proportions of patients who had APRI scores ≤0.5 and ≤1 increased,while proportions of patients who had APRI scores >1.5 and >2decreased significantly after treatment (all p

Özet

Amaç: Aspartat transaminaz (AST)/trombosit oranı indeksi (APRI), kronik hepatit C virüsü (HCV) enfeksiyonu olan hastalarda karaciğer fibrozisinin evresini tahmin etmek için yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada, pegile interferon (PEG IFN) + ribavirin veya direkt antiviral ajan (DAA) ± ribavirin tedavisi alan kronik HCV enfeksiyonlu hastalarda APRI skorlarındaki değişiklikleri araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: PEG IFN + ribavirin veya DAA + ribavirin tedavisi görmüş kronik HCV enfeksiyonlu hastaların verilerini retrospektif olarak gözden geçirdik. Hastalar tedavi rejimleri ve kalıcı virolojik yanıta (KVY) göre 3 gruba ayrıldı a) PEG IFN + ribavirin ile KVY (PEG IFN-SVR), b) PEG IFN + ribavirin ile KVY elde edemeyen (PEG IFN-non SVR), c) DAA ± ribavirin ile KVY elde edilen (DAA-SVR). Bulgular: Çalışmaya 156 hasta dahil edildi. APRI skorlarının, PEG IFN-SVR (1,17±1,37’ye karşı 0,38±0,35) ve DAA-SVR gruplarında (0,99±0,88’e karşı 0,31±0,16) önemli ölçüde azaldığı görüldü (her ikisi p=0,001). Buna karşın PEG IFN-non SVR grubunda (1,26±1,07 vs 1,33±1,36) ise tedavi sonrası anlamlı değişim görülmedi (p=0,810). PEG IFN-SVR ve DAA-SVR gruplarında, APRI skorları ≤0,5 ve ≤1 olan hastaların oranı artarken, APRI skorları >1,5 ve >2 olan hastaların oranı tedaviden sonra anlamlı olarak azaldı (tümü p1,5, ≤1 ve >2 olan hastaların oranı değişmedi (p>0,05). Sonuç: APRI skoru, sadece fibrozisin evresinin göstergesi değildir. Hepatik nekroinflamasyon, AST seviyelerini artırarak ve trombosit seviyelerini düşürerek APRI skorunu da etkiler.