Is tranexamic acid safe and reliable during tibial intramedullary nailing?

Tibia kırıklarının intramedüller çivileme ile tedavisinde traneksamik asit kullanımı güvenli ve güvenilir mi?

Sefa Giray Batıbay, İsmail Türkmen, Sedat Duman, Savaş Çamur, Necdet Sağlam, Sevilay Batıbay

Abstract

BACKGROUND: The aim of this study was to determine if the use of tranexamic acid (TXA) during intramedullary reaming treatment for tibial diaphyseal fractures was safe, reduced blood loss, or affected cost effectiveness.METHODS: A total of 70 patients with a tibia diaphysis fracture were randomized into 2 groups and prospectively followed for dataon blood loss, thrombosis, and fracture healing. Preoperative TXA was administered intravenously to Group A, and Group B servedas the control group.RESULTS: While there was no significant difference between the preoperative and postoperative 1-hour hemoglobin (Hb) andhematocrit (Hct) levels of the patients, there was a statistically significant difference in the comparison of the postoperative 24-hourand 48-hour Hb and Hct levels. There was no need for an allogenic blood transfusion to any patient in Group A; however, 2 patientsin Group B each received 1 unit of erythrocyte suspension because their Hct values dropped below 27%. There was no deep veinthrombosis or embolism observed in any of the patients.CONCLUSION: The application of intravenous TXA during the preoperative period in the treatment of tibial fractures with intramedullary nailing reduced the bleeding seen in the postoperative period. It did not lead to intravascular thrombosis in the postoperative period, and had no adverse effect on bone healing.

Özet

AMAÇ: Tibia diyafiz kırıklarında intramedüller çivileme yapılırken traneksamik asit kullanımının güvenli olup olmadığını, kan kaybını azaltacağını ve maliyet etkinliğini etkilemeyeceğini belirlemektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Tibia diafiz kırığı olan 70 hasta randomize olarak iki gruba ayrıldı ve ileriye yönelik olarak kan kaybı, tromboz ve kırık iyileşmesi açısından izlendi. Birinci gruba ameliyat öncesi traneksamik asit intravenöz olarak uygulandı. İkinci grup kontrol grubu olarak belirlendi. BULGULAR: İki grup arasında ameliyat öncesi ve sonrası birinci saat hemoglobin (Hb) ve hematokrit (Hct) değerleri arasında farklılık saptanmadı. İki grup arasında ameliyat sonrası 24–48. saat Hb ve Hct değerleri arasında anlamlı farklılık saptandı. Traneksamik asit uygulanan grupta (Grup A) ameliyat sonrası allojenik kan transfüzyonu gereksinimi olmadı. Traneksamik asit kullanılmayan grupta (Grup B) iki hastaya Hb ve Hct değerleri düşük saptanması üzerine (Hct