A 4-year single-center experience in the management of esophageal perforation

Şükrü Çolak, Ekrem Çakar, Bünyamin Gürbulak, Burak Koçak, Serkan Sarı, Hasan Bektaş, Kıvılcım Ulusan, Melis Baykara Ulusan

Abstract

BACKGROUND: Esophageal perforation (EP) is a lethal surgical emergency that needs to be diagnosed and treated immediately.Diagnosis and treatment options for EP are limited due to its lower incidence. There are scoring systems proposed for this purpose;however, they cannot be applied to every patient. The recent trend in the treatment of EP is toward the non-operative approach over thesurgical treatment methods. The purpose of the present study was to evaluate our treatment methods and outcomes in patients with EP.METHODS: Thirteen patients with EP treated in our clinic between 2013 and 2017 were retrospectively reviewed. The PittsburghPerforation Severity Score (PSS), systemic condition status, and Clavien–Dindo Classification (CDC) score were assessed, and treatmentmethods were reviewed. Their effects on morbidity and mortality were examined using Fisher’s exact test and biserial correlation test.RESULTS: A total of 13 patients (six males and seven females; median age 64 years) were included in the study. Ten patients weremanaged non-operative, and three were treated surgically. Of the 10 patients, two had additional surgery after non-operative management. The PSS, systemic condition status, CDC score, duration of stay in the hospital, time to diagnosis, presence of hypotension, andbeing in shock were strongly correlated with mortality (p

Özet

AMAÇ: Özofagus perforasyonu (ÖP), hızlı tanı ve tedavi gerektiren, yaşamı tehdit eden acil cerrahi bir durumdur. Nadir görülmesi tanı ve tedavi seçeneklerini sınırlamaktadır. Bu amaçla bazı skorlama sistemleri önerilse de tüm hastalarda uygulanamamaktadır. Son yıllarda ÖP tedavisinde nonoperatif seçenekler operatif yöntemlere göre daha ön plana çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı ÖP olan hastalarına uygulanan tedavi yöntemlerini ve bunların sonuçlarını değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM: Kliniğimizde 2013 ve 2017 yılları arasında ÖP nedeniyle tedavi gören 13 hasta geriye dönük olarak değerlendirildi. Pitsburg şiddet skorlaması (PŞS), Sistemik kondisyon sınıflaması (SKS), Clavien-Dindo sınıflaması (KDS) tanımlandı ve tedavi yöntemleri incelendi. Bu parametrelerin morbidite ve mortaliteyle olan ilişkileri Fisher tam olasılık testi ve çift serili korelasyon testi ile değerlendirildi. BULGULAR: Çalışmaya toplamda 13 hasta (6 erkek, 7 kadın; ortanca yaş 64 yıl) dahil edildi. On hastada non-operatif tedavi seçenekleri uygulanırken, üç hastaya cerrahi prosedürler uygulandı. Non-operatif tedavi seçenekleri uygulanan 10 hastadan ikisine sonrasında ek cerrahi prosedür uygulandı. Pitsburg şiddet skorlaması, SKS, KDS skoru, hastanede kalış süresi, tanıya kadar geçen süre, hipotansiyon varlığı ve şok mortalite ile koreleydi (p