The Success of ECMO in Flail Chest and ARDS Following Thoracic Gunshot Wound

Ateşli Silahla Toraks Yaralanması Sonrası Yelken Göğüs ve ARDS Gelişen Hastada Veno-venöz ECMO Kullanımı

Abstract

Extracorporeal membrane oxygenation (ECMO) may be the last option in patientswith severe acute respiratory distress syndrome (ARDS) in whom conventional methods havefailed. The best results are obtained in patients with severe ARDS after trauma. Injured lungs canrecover completely with ECMO therapy. A 44-year-old male patient was brought to the emergencydepartment after sustaining severe thoracic gunshot injury. The patient was rushed into emergencysurgery; however, pneumonectomy could not be performed due to morphological variation andwidespread contusion in the lungs. The patient had flail chest with extensive damage of the ribs.Titanium plates could not be placed, as there was a major loss in the bone tissue. After cutting thefractured rib ends, the open chest wall was repaired with dual mesh and covered with serratus andlatissimus dorsi muscles. However, the flail chest could not be corrected. During the follow-up inthe intensive care unit, the patient developed ARDS and conventional therapies were unsuccessful.Thus, ECMO was used to allow lung healing. ECMO treatment was continued for seven days andwas completed without any complications. The patient was transferred to the regular ward after29 days. ECMO can be used as a life-saving treatment that allows lung healing in case conventionaltreatment methods have failed.

Özet

Konvansiyonel yönetimin başarısız olduğu şiddetli akut respiratuvar distres sendromu (ARDS) olan hastalarda ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO) son seçenek olarak kullanılabilir. En iyi sonuçlar travma sonrası şiddetli ARDS olan hastalarda elde edilmektedir. Yaralanan akciğerler ECMO tedavisi ile tamamen iyileşebilir. Acil operasyona alınan hastaya akciğerindeki morfolojik varyasyon ve yaygın kontüzyon nedeniyle pnömonektomi yapılamadı. Kotlarda büyük bir hasarı olan hastada yelken göğüs mevcuttu. Kemik dokuda büyük kayıp mevcut olduğundan kotlara çelik plak koyulamadı. Hastanın fraktüre kosta uçları kesildikten sonra dual mesh ile açık olan göğüs duvarı onarıldı ve üzeri serratus ve latissimus dorsi kaslarıyla kapatıldı. Yelken göğüs düzeltilemedi. Yoğun bakım takibinde akut respiratuvar distres sendromu gelişen hastada konvansiyonel yönetimle başarı sağlanamadı ve akciğerlerin iyileşmesine imkan sağlamak amacıyla ECMO kullanıldı. Hastaya uygulanan ECMO tedavisi 7 gün sürdü ve herhangi bir komplikasyon olmaksızın tamamlandı. Hasta 29 gün sonra servise transfer edildi. Bu olgu sunumunda ateşli silah ile ciddi toraks yaralanması sonucu acil servise getilen 44 yaşında erkek hastada konvansiyonel yönetimle başarı sağlanamadığından akciğerlerin iyileşmesine imkan sağlayan hayat kurtarıcı bir tedavi olarak ECMO’nun kullanımını bildiriyoruz.