Can the Development of AKI be Predicted in COVID-19 Patients with Severe Pneumonia?

Rabia SARI KÜÇÜK, Asime AY, Esra DAĞLI, Rabia GÜLSÜM AYDIN, Namigar TURGUT

Abstract

Objective: Coronavirus disease-2019 (COVID-19) may cause severe respiratory disease, glomerular dysfunction and acute tubular necrosis. Lactate dehydrogenase (LDH), C-reactive protein (CRP), D-dimer, lymphopenia and increased neutrophil/lymphocyte ratio (NLR), platelet/lymphocyte ratio (PLR) associated with poor prognosis. We investigated the effects of these mediators on the development of acute kidney injury (AKI). Materials and Methods: Patients with severe pneumonia with the diagnosis COVID-19 were included in the retrospective study. Three subgroups were created: Group 1: patients who developed AKI at admission or at follow-up to the intensive care unit (ICU), group 2: those without AKI, group 3: Patients who developed AKI on the basis of chronic kidney disease. Demographic data, comorbidities, lactate, D-dimer, CRP, LDH, NLR, PLR, mortality were recorded and compared. Results: Two hundred fifty six patients were evaluated. Group 2 D-dimer levels before ICU were significantly lower than those in group 3. Group 2 last day D-dimer levels were significantly lower than those of group 3 and group 1. Admission LDH values were higher in the group 1 than in groups 2 and 3. Last day LDH values were higher in the group 1 than in group 2. NLR values were higher in group 3 than in group 2 on the 6th day. Last day PLR values were lower in the group 1 than in group 2. No significant difference was present between the groups in terms of D-dimer, LDH, NLR, PLR levels at the other time points. Conclusion: The contribution of laboratory findings in determining the risk of AKI has not been clarified.

Özet

Amaç: Koronavirüs hastalığı-2019 (COVİD-19) ciddi solunum yolu hastalığı, glomerüler disfonksiyon ve akut tübüler nekroza neden olabilir. Laktat dehidrogenaz (LDH), C-reaktif protein (CRP), D-dimer, lenfopeni ve artmış nötrofil/lenfosit oranı (NLO), platelet/lenfosit oranının (PLO) kötü prognoz ile ilişkili olduğu bilinmektedir. Bu çalışmada bu mediyatörlerin akut böbrek hasarı (ABH) gelişimi üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışmaya COVİD-19 tanısı almış, şiddetli pnömoni gelişen hastalar dahil edildi. Üç alt grup oluşturuldu: Grup 1- yoğun bakım ünitesine (YBÜ) yatışta veya takipte ABH gelişen hastalar, grup 2- ABH olmayanlar, grup 3- kronik böbrek yetmezliği zemininde ABH gelişen hastalar. Demografik veriler, komorbiditeler, laktat, LDH, CRP, D-dimer, NLO, PLO değerleri ve mortalite kaydedildi ve karşılaştırıldı. Bulgular: İki yüz elli altı hasta değerlendirildi. YBÜ öncesi grup 2’de D-dimer seviyeleri grup 3’ten anlamlı derecede düşüktü. Grup 2’de son gün D-dimer seviyeleri grup 3 ve grup 1’den anlamlı derecede düşüktü. Giriş LDH değerleri grup 1’de grup 2 ve grup 3’e göre daha yüksekti. Son gün LDH değerleri grup 1’de grup 2’ye göre daha yüksekti. Altıncı günde NLR değerleri grup 3’te grup 2’ye göre daha yüksekti. Grup 1’de son gün PLR değerleri grup 2’ye göre daha düşüktü. Diğer zamanlarda D-dimer, LDH, NLO ve PLO seviyeleri açısından gruplar arasında anlamlı bir fark yoktu. Sonuç: ABH riskini belirlemede laboratuvar bulgularının katkısı açıklığa kavuşturulmamıştır.