Sleep Go Away, I Don’t Have Much Time Left to Live: Is Bedtime Procrastination Related to Perceived Time Left in Life?

Uyku Seninle Uğraşamam, Yaşayacak Çok Vaktim Kalmadı: Uykuyu Ertelemek Gelecek Zaman Algısıyla İlişkili mi?

Abstract

Objective: Sleep insufficiency is a common public health problem associated with various psychological and physical health outcomes. A recently proposed cause for sleep insufficiency is bedtime procrastination. Despite existing research about the concept, its underlying factors are mostly unclear. Considering the theoretical analogy between sleep time and the end of the day, the current study presents an explanation for bedtime procrastination. This study aims to examine the effect of future time perspective on bedtime procrastination and test the mediator role of purpose in life in this association. Materials and Methods: A cross-sectional survey-based study was conducted with 317 participants. Each participant completed the measures of bedtime procrastination, future time perspective, purpose in life, self-control, circadian energy, and sleep quality. Results: The analyses revealed that higher future time perspectives predicted lower bedtime procrastination; and purpose in life fully mediated the association. This effect remained significant after controlling the effects of self-control and circadian energy. Conclusion: The results indicate that when people believe they have enough time in their life, they tend to procrastinate their bedtime less because they have a purpose for their future and focus less on momentary gains.

Özet

Amaç: Uyku problemleri, birçok psikolojik ve fizyolojik sağlık sorununu beraberinde getirmekte ve günden güne yaygınlaşmaktadır. Özellikle son yıllarda uyku problemlerinin sıklıkla araştırılan nedenlerinden biri olarak uyku vaktini erteleme davranışı öne çıkmaktadır. Görece yeni araştırılmaya başlanan bu konu hakkında yürütülmüş birtakım çalışmalar olmasına rağmen bu sorunun nedenlerine dair bilgiler hala belirsizdir. Uyku ve günün sonu arasında kurulmuş kuramsal benzerlik göz önünde bulundurularak bu araştırmada uykuyu erteleme davranışına yeni bir açıklama getirilmeye çalışılmıştır. Bu araştırmanın amacı, gelecek zaman algısının uykuyu erteleme üzerindeki etkisini, hayatın amacı değişkenin aracı rolünü de göz önünde bulundurarak incelemektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel araştırma yöntemi kullanılarak yürütülmüş olan bu çalışmaya 317 kişi katılmıştır. Her katılımcı uyku vaktini erteleme, gelecek zaman algısı, hayatın amacı, öz-kontrol, biyolojik ritim ve uyku kalitesi ölçeklerini doldurmuştur. Bulgular: Araştırmanın sonuçları, gelecek zaman algısındaki artışın uyku vaktini ertelemedeki azalmayı yordadığını ve bu ilişkide hayatın amacının aracı rolü olduğunu göstermiştir. Bu anlamlı etki, öz-kontrol ve biyolojik ritim kontrol edildikten sonra da devam etmiştir. Sonuç: Araştırmanın sonuçlarına göre, insanlar hayatta yaşayacak yeterli vakitlerinin olduğuna inandıklarında kendilerine geleceğe dair hedefler koyarak anlık tatminleri erteliyor olabilir; bunun sonucunda da uykuyu daha az erteliyor olabilirler.