Comparison of open and closed treatment modalities for condylar fractures

Mustafa DEVECİ, Murat TÜREGÜN, Haluk DUMAN, Yalçın BAYRAM, Selçuk IŞIK, Mustafa ŞENGEZER, Serdar ÖZTÜRK

Abstract

Standard treatment method for mandibular fractures is open reduction and rigid internal fixation in most plastic surgery centers. Hovever, standardization of treatment for condylar fractures has not been settled yet. Open reduction and rigid internal fixation versus closed treatment and intermaxillary fixation are still controversial. in this retrospective study total of 33 patients with condylar fractures who were admitted to the Department of Plastic and Reconstructive Surgery at Gülhane Military Medical Academy between 1997-2001 were revieved. Patients were separated into two groups according to the treatment modalities, which were basically either open or closed treatments. in group one (21 patients), open reduction and internal fixation was performed on patients who had significant condylar displacement and malocclusion. in group two (12 patients), closed treatment was performed when there were no condylar displacement and malocclusion. Complications encountered in each groups vere compared and functional results vere statistically evaluated by using Wilcoxon test. Differences between each group vere statistically significant with respect to functional results. in the light of this evaluation, indications of open and closed treatment vere discussed. Conclusively, we recommend surgical treatment in the existence of condylar displacement and malocclusion and nonsurgical treatment when condylar displacement and malocclusion do not exist.

Özet

Mandibula kırıklarında çoğu merkezde uygulanan standart tedavi şekli açık redaksiyon ve rijit internal fiksasyondur. Ancak kondil bölgesi kırıklarındaki tedavi standartları henüz tam olarak ortaya konmamıştır. Kondil kırıklarında halen iki farklı tedavi yaklaşımı olarak açık redüksiyon ve internal fiksasyon (ARİF) ve kapalı tedavi yaklaşımı olarak intermaksiller flksasyonun (İMF) endikasyonları üzerindeki tartışmalar devam etmektedir. Çalışmamızda 1997-2001 yılları arasında GATA Plastik ve Rekonstrüktif Cerrahi Anabilim Dalında mandibula kandil kırığı nedeniyle tedavi edilen 33 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Uygulanan tedavi yöntemine göre hastalar ARİF uygulanan veya sadece intermaksiller fiksasyon (İMF) yapılarak kapalı tedavi uygulanan hastalar olmak üzere iki gruba ayrıldı. İleri derecede kondil deplasmanı ve maloklüzyon saptanan grup I hastalara (21 hasta) açık redüksiyon uygulandı. Kondil deplasmanı olmayan ve normoklüzyon mevcut olan grup II hastalarda ise (12 hasta) ise kapalı tedavi tercih edildi. Bu iki grupta görülen komplikasyonlar karşılaştırıldı ve elde edilen fonksiyonel kazançlar Wilcoxon test ile istatistiksel olarak değerlendirildi. Fonksiyonel kazanç bakımından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar bulundu. Bu değerlendirmeler ışığında kapalı ve açık tedavinin endikasyonları tartışıldı. Sonuç olarak kondil kırıklarının tedavisinde kandil deplasmanı ve maloklüzyon yoksa kapalı tedaviyi; kondil deplasmanı ve maloklüzyon varsa açık tedaviyi önermekteyiz.