Reconstruction of a full-thickness alar defects with a single operative procedure

Abstract

Aesthetic and functional reconstruction of full-thickness alar defects in single stage operation has always been a challenge to the surgeon-. Although several techniques are described in the literature, none has proved to be ideal. Full thickness defects in alar region can be seen secondary to the congenital anomalies, tumor surgery, trauma or burn injury. Reconstruction of this anatomical area has some difficulties due to complexity of the anatomy of the nose. The contours of the nose are variable, with convex and concave surfaces in close contact with each other and the skin texture and color is not easy to match. Alar region of the nose is one of the sub-units of the nose and it contains skin, cartilage and internal lining. In this study we present our experience in reconstruction of full-thickness alar defects with a single operative procedure in sixteen patients. We performed three kinds of operations: composite skin and cartilage grafting from ear, nasolabial turnover flap and full thickness skin graft and finally trilobed skin flap. Composite graft technique had most complications such as contraction and necrosis. Trilobed flap can be performed in large full thickness alar defects with success.

Özet

Tam kalıklıktaki alar defektleri estetik ve fonksiyonelel olarak tek seansta tamiri cerrahlar için her zaman zorluk yaratmıştır. Günümüze kadar pek çok yöntem literatürde tanımlanmakla birlikte ideal yöntem arayışı devam etmektedir. Atar bölgedeki tam kalınlıktaki defektler doğumsal anomaliler, tümör cerrahisi, travma ve yanık yaralanması sonucu olabilir. Burun anatomisinin kompleks olmasında dolayı bu bölgenin rekonstrüksiyonu güçtür. Burnun konturları değişken, konkav ve konveks yüzeye sahip olup kendine özgü deri yapısı ve rengi vardır. Alar bölge, burnun alt ünitelerinden biri olup hem deri, hem kıkrdak hemde mukozal yüzey içerir. Bu çalışmada tam kalınlıkta alar bölgede defekli olan 16 olguda tek seanstı rekonstrüksiyon deneyimlerimiz sunulmuştur. Olgulara 3 tür operasyon uygulanmıştır: Kulakdan alınan deri-kıkırdak kompozit grefti, nazolabial turnover derif lebi ve tam kalınlıkta deri grefti uygulaması ve son olarak da üç loblu deri flebi. Bu yöntemler içinde en çok komplikasyon kompozit greft grubunda olmuştur ki bunlarda greft büzüşmesi ve nekrozdur. Çalışmamız sonucunda üç-loblu deri flebi ile büyük defektler de dahi başarılı onarım yapılabileceğine inanmaktayız.