Therapeutic response in children with post malignancy chronic HCV genotype 1infection

Kanser sonrası kronik HCV genotip-1 enfeksiyonu olan çocuklarda tedavi yanıtı

Abstract

Aim: The aim of this study was to assess and compare the efficacy of interferon (INF) and its combination with ribavirin (RBV) treatment in children infected with Genotype-1b HCV. Material and Method: Twenty-seven children who had malignancy in remission for at least 12 months and were followed up for chronic hepatitis C infection between the years 1998 and 2000 were included. Patients diagnosed after the year 2000 were given INF-a 2b plus RBV in oral form (Group 1) and patients diagnosed before the year 2000 were given INF-a (Group 2) for twelve months respectively. Results: In Group 1, end of treatment response and sustained virological response (SVR) rates were 75% and 56%, respectively. In Group 2, the rates were 27.2% and 18.18 %, respectively. The difference in the end of treatment response rates between the two groups were statistically significant (p0.05). Duration of infection before treatment in Group 1 was significantly lower than in Group 2 (p=0.001). Conclusions: Better response rates were observed with combined therapy as compared to mono therapy. Higher response rate of combination therapy may be related to shorter initial infection period.

Özet

Amaç: Genotip-1b HCV ile enfekte kanserli çocuklarda interferon (INF) ve ribavirin (RBV) ikili tedavisi ile İNF-a tekli tedavisinin yanıt oranlarının karşılaştırılması amaçlandı.Gereç ve Yöntem: 1998-2008 tarihleri arasında Çocuk Gastroenteroloji Bölümü’nde kronik hepatit C tanısı ile izlenen, önceden kanser hastası olup tedavisi kesilmiş ve en az bir yıldır remisyonda olan 27 hasta çalışmaya alındı. 2000 yılından sonra tanı alanlara INF-a 2b ve ağızdan RBV (Grup 1), önce tanı alınanlara INF-a (Grup 2) 12 ay süre ile verildi. Bulgular: Tedavi sonu yanıt oranı (TSY) ve kalıcı virolojik yanıt (KVY) oranı Grup 1’in %75 ve %56 iken, Grup 2’nin %27,2 ve %18,18 idi. İki grup arasındaki TSY anlamlı olup (p0,05). Tedavi öncesi enfeksiyon süresi Grup 1’de Grup 2’dekilere göre anlamlı derecede düşük bulundu (p=0,001). Çıkarımlar: Çalışmamızda ikili tedavinin tekli tedaviye göre daha iyi yanıt sağladığı saptandı. İkili tedavideki yüksek tedavi yanıtının, tedavi öncesi enfeksiyon süresinin kısalığı ile de ilişkili olabileceği düşünüldü.