The effects of improvement efforts on regional neonatal transport conditions in Diyarbakır

Diyarbakır’da hasta yenidoğanın taşınması konusunda yapılan iyileştirme çalışmaları ve bebeklere yansımaları

Abstract

Aim: To determine the effects of the employments towards improving the status of neonatal transport on conditions and mortality of newborns who were referred to Diyarbakır Children Hospital, Neonatal Intensive Care Unit (NICU). Material and Method: The transport conditions of newborns referred to NICU were determined before (between March 1, 2007-August 31, 2007; 1st period, Group 1) and after (January 1, 2008 to April 30, 2008; 2nd period, Group 2) improving employments. The differences between the two periods were compared in terms of medical and paramedical findings (Date of ethics committee approval: 28.02.2007). Social Package for Social Sciences (SPSS) 11.5 program was used to analyze the data. Student's t and chi-square tests were used for statistical evaluation. Results: A total of 1525 patients were hospitalized in the first period whereas 927 in the second period. Diagnoses and demographic characteristics of infants were similar in both groups. After the improvement employments were carried out on neonatal transport the 2nd group had a higher incidence of positive findings, such as presence of pre-transport communication, detailed discharge report, birth report, determination of gender and identity, usage of ambulance and transport incubator, proper usage of intravenous fluids, and frequency of intubation of patients needing to be intubated. The frequency of hypothermia, hypoglycemia, hypotension and circulatory disorder were lower in the 2nd group. Transport Risk Index of Physiologic Stability-TRIPS score (20.07±13.41 vs 12.89±11.53; p

Özet

Amaç: Hasta yenidoğanların taşınma koşullarını düzeltmeye yönelik yapılan iyileştirme çalışmalarının, Diyarbakır Çocuk Hastalıkları Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Birimi’ne sevk edilen hasta yenidoğanların taşınma koşulları ve ölüm hızı üzerine etkilerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Yenidoğan Yoğun Bakım Birimi’ne 1 Mart 2007 – 31 Ağustos 2007 (1. Dönem, Grup 1) ve 1 Ocak 2008 – 30 Nisan 2008 tarihleri (2.Dönem, Grup 2) arasında sevk edilen yenidoğanların taşınma koşulları saptandı ve yapılan iyileştirme çalışmaları sonrasında iki dönem arasındaki farklılıklar karşılaştırıldı (etik kurul onay tarihi:28.02.2007). Elde edilen veriler SPSS (Social Package for Social Sciences) 11,5 programı kullanılarak analiz edildi. İstatiksel değerlendirmede Student t ve ki-kare testleri kullanıldı. Bulgular: Çalışmanın 1.döneminde 1525, 2.döneminde ise 927 hasta yatırıldı. Her iki gruptaki hastaların demografik özellikleri ve yatış tanıları benzerdi. Hasta yenidoğanların taşınma koşullarını düzeltmeye yönelik gerçekleştirilen iyileştirme çalışmaları sonrasında 2. grupta sevk öncesi haberleşme, yeterli epikriz yazılması, taşınma sırasında ambulans ve taşıyıcı küvöz kullanılması, doğum raporu, kimlik ve cinsiyetin belirtilmesi, uygun intravenöz sıvıların takılması ve entübasyon gereksinimi olan hastaların entübe edilme sıklığının arttığı; hipotermi, hipoglisemi, hipotansiyon ve dolaşım bozukluğu gibi bulguların görülme sıklığının ise azaldığı saptandı. Hastaların ortalama “transport fizyolojik stabilite risk indeksi (Transport Risk Index of Physiologic Stability-TRIPS)” skoru (1.Grupta 20,07±13,41; 2.Grupta 12,89±11,53; p