Journals / Koşuyolu Heart Journal / 2009 / Cilt: 12 - Sayı: 1

The Relationship Between Aging and P Wave Dispersion

Yafl ile P Dalga Dispersiyonu Aras›ndaki Iliflki

Pages
5–9
DOI
—

Abstract

Objective: Atrial fibrillation (AF), commonly observed in advanced ages, displays striking age dependent increase and increased P wave dispersion (PWD) has been shown to be a predictor of AF. In this study we sought to determine whether P wave duration and PWD increase with aging. Method and Results: Eighty-three elderly subjects (group-I mean age 75±8 years) and 40 healthy young subjects (group-II, mean age 37±6 years) participated in this study. 12-lead ECG recorded at a paper speed of 50mm/s was obtained from each participant. Maximum (Pmax) and minimum P wave duration (Pmin) was measured manually with a caliper and the difference between two values was defined as PWD. Pmax and PWD were significantly higher in group-I compared to group-II. (98±8 vs. 93±8 p=0.01, 41±12 vs. 34±13 p=0.002, respectively). Among the elderly population when those with cardiovascular disorders such as hypertension, coronary artery disease and heart failure were excluded, Pmax and PWD were still significantly higher than the young population. (Pmax: 98±7 vs. 93±7, p=0.02 and PWD: 42±11 vs. 34±13, p=0.002). Moreover, on correlation analysis a positive correlation was detected between Pmax and PWD and aging. (r=0.29, p=0.004; r=0.30, p=0.003 respectively). Conclusion: PWD shows age dependent increase and may be a useful marker for estimation the risk of developing AF seen in advanced ages

Özet

Amaç: ‹leri yafllarda yag›n olarak görülen atriyal fibrilasyon; yafl ba¤›ml› olarak çarp›c› bir art›fl göstermektedir ve artm›fl p dalga dispersiyonunun atriyal fibrilasyonun bir ön gördürücüsü oldu¤u gösterilmifltir. Bu çal›flmada, yaflla birlikte p dalga dispersiyonunun art›p artmad›¤›n› araflt›rd›k. Metod ve Bulgular: 83 yafll› hasta (grup-1; yafl ortalamas› 75±8 y›l) ve 40 sa¤l›kl› genç birey (grup-2; yafl ortalamas› 37±6 y›l) bu çal›flmaya dahil edildi. Her bir kat›l›mc›dan 50 mm/s ka¤›t h›z›nda 12-derivasyonlu EKG kayd› al›nd›. Maksimum ve minimum p dalga süreleri cetvel ile manuel olarak ölçüldü ve her iki de¤er aras›ndaki fark P dalga dispersiyonu (PDD) olarak tan›mland›. grup-1 maksimum p dalga süresi ve PDD anlaml› flekilde grup-2'den yüksek idi (98±8 ve 93±8 ms p=0.01; 41±12 ve 34±13 ms p=0.002, s›ras› yla). Yafll› grup aras›nda hipertansiyon, koroner arter hastal›¤› ve kalp yetersizli¤i gibi kardiyovasküler hastal›klar› olanlar d›flland›¤›nda bile maksimum p dalga süresi ve PDD yine de genç popülasyondan yüksek idi (Pmax: 98±7 ve 93±7 ms, p=0.02; PDD: 42±11 ve 34±13ms, p=0.002). Üstelik, korelasyon analizinde maksimum p dalga süresi, PDD ve yafl aras›nda pozitif bir korelasyon saptand› (r=0.29, p=0.004; r=0.30, p=0.003 s›ras›yla). Sonuç: PDD yafl ba¤›ml› art›fl göstermektedir ve ileri yafllarda görülen atriyal fibrilasyon geliflim riskini tahmin etmek için faydal› bir gösterge olabilir.

Keywords: Yafll›l›k, p dalga dispersiyonu ve atriyal fibrilasyon