Violence against health employees in a child health and diseases clinic: A tertiary-level hospital example

Çocuk sağlığı ve hastalıkları kliniğinde sağlık çalışanlarına yönelik şiddet: Üçüncü düzey bir hastane örneği

Abstract

Aim: Violence in health is an important public health problem that threatens community peace. In our study, it was aimed to examine the state of exposure to violence among employees in our clinic in the last one year and our employees’ opinions and attitudes about violence. Material and Methods: The study was performed cross-sectionally. In this study the Violent Incident Form developed by Arnetz (1998) was used as a data collection tool. Results: A total of 182 healthcare workers were included in the study. Of the participants, 14 (7.7%) were faculty members, 37 (20.3%) were physicians, 24 (13.2%) were interns, 70 (38.5%) were nurses, 10 (5.5%) were medical secretaries, and 27 (14.8%) were ancillary health personnel. The female/male ratio was 143/39. Seventy-nine (43.4%) of the employees had been exposed to violence at least once in the last year. Of those experiencing violence, 57 (72%) were female, 28 (35%) were nurses, 21 (27%) were residents, 16 (20%) were interns, five (6.5%) were faculty members, five (6.5%) were allied health personnel, and four (5%) were medical secretaries. Physicians were exposed to violence with a higher rate (p

Özet

Amaç: Sağlıkta şiddet toplum huzurunu tehdit eden önemli halk sağlığısorunudur. Çalışmamızda kliniğimizde çalışanların son bir yıl içerisinde şiddete maruz kalma durumları, şiddetle ilgili görüş ve tutumlarınınincelenmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntemler: Çalışma kesitsel olarak yapıldı. Çocuk Sağlığı veHastalıkları Anabilim Dalı’ndaki sağlık çalışanlarının tümüne Arnetz(1998) tarafından geliştiren “Şiddet Olay Formu” anketi uygulandı.Bulgular: Çalışmaya toplam 182 sağlık çalışanı alındı. Katılımcıların14’ü (%7,7) öğretim üyesi, 37’si (%20,3) asistan doktor, 24’ü (%13,2)intörn doktor, 70’i (%38,5) hemşire, 10’u (%5,5) tıbbı sekreter, 27’si(%14,8) sağlık çalışanıydı. Kadın/erkek oranı 143/39 idi. Çalışanların79’u (%43,4) son bir yıl içinde en az bir kez şiddete maruz kalmıştı. Şiddete maruz kalanların %72’si kadın ve 28’i (%35) hemşire, 21’i(%27) asistan doktor, 16’sı (%20) intörn doktor, beşi (%6,5) öğretimüyesi, beşi (%6,5) yardımcı sağlık çalışanı, dördü (%5) tıbbi sekreterdi. Doktorların daha fazla şiddete maruz kaldığı görüldü (p