Patoloji alanında çalışan hekimlerin adli patoloji pratiği ve eğitim sürecine yaklaşımları

The approaches of physicians working in the field of pathology regarding forensic pathology practice and the training process

Büge ÖZ, Halide Nur ÜRER, Yavuz ÖZORAN, Arzu AKÇAY, Melek Özlem KOLUSAYIN, Mete Korkut GÜLMEN, Gökhan ERSOY, Işıl PAKİŞ

Abstract

Objective: Forensic autopsies are performed by the forensic medicine department and the microscopic examination processes by pathology specialists within the forensic medicine practice in Turkey. Th is disconnection in the process raises problems in the training of both branches. Th e aim of this study was to determine the awareness of pathology staff on forensic medicine practices and responsibilities and their opinion on the pathology training model in the forensic medicine specialty and to discuss the matter within the framework of the present situation and global applications. Material and Method: A 15-item questionnaire form distributed to the participant physicians during registration at the 21st National Pathology Congress held in 2011 was evaluated. Results: 94 participants responded. A negative opinion was expressed by 72% about the interest in the general post-mortem process. Th e view that pathology specialists should undergo a separate training to perform autopsies was predominant and there was a general lack of interest in all kinds of autopsy processes. Th e percentage who said they knew the legal responsibility of a pathology specialist regarding forensic autopsies correctly was 37%. Th e questions “what are the necessary factors to contribute to the pathology training in forensic medicine” and “if anything is required, which of them would take priority” were respectively answered as “for me to be interested (46%)” and “a system guaranteeing that training will always be given by pathology specialists (67%)”. Despite the possibility of becoming a forensic medicine specialist in two years, the mean answer score of the participants to the phrase “I do not consider becoming a forensic medicine specialist” was 4.1 (out of 5). Conclusion: A reluctance among the pathologists in our country was seen regarding forensic medicine specialists being able to perform post-mortem microscopic examination. However, despite their legal responsibilities, their interest in forensic pathology practice was low. There seems to be rational factor that would increase this interest in the near future. Cooperation is necessary to enable forensic medicine specialists to perform post-mortem pathology procedures. Th is cooperation should be based on improving the training of pathology research assistants.

Özet

Amaç:Türkiye’deki adli tıp pratiğinde otopsiler adli tıp, mikroskobik inceleme süreçleri ise patoloji uzmanlarınca yapılır. Süreçteki bu kopukluk her iki branşın eğitiminde sorunlar oluşturmaktadır. Bu çalışmanın amacı, patoloji çalışa nı hekimlerin adli tıp pratikleri ve sorumlulukları konusundaki farkındalıklarını ve adli tıp uzmanlığında patoloji eğitim modeli konusundaki görüşlerini saptamak; mevcut durum ve dünyadaki uygulamalar çerçevesinde tartışmaktır.Gereç ve Yöntem: 2011’de düzenlenen 21. Ulusal Patoloji Kongresi’nde kayıt esnasında katılımcı hekimlere dağıtılan 15 soruluk bir sorgulama formu değerlendirilmiştir. Bulgular:94 katılımcı yanıt vermiştir. Genel otopsi sürecine olan ilgi hakkında %72’ oranında olumsuz görüş belirtilmiştir. Patoloji uzmanının adli otopsi yapması için ayrı bir eğitimden geçmesi gerektiği görüşü hâkimdir ve otopsi süreçlerinin tüm çeşitlerine karşı genel bir ilgisizlik mevcuttur. Adli otopsilerde patoloji uzmanının yasal sorumluluğunu doğru olarak bildiğini ifade edenlerin oranı %37’dir. Adli Tıpta patoloji eğitimlerine katkı sağlamaları için “gerekli faktörlerin ne olduğu” ve “şartlar öne sürmesi gerekse, hangisini öne süreceği?” sorularına sırasıyla, “ilgi duyuyor olmam (%46)” ve “eğitimin daima patoloji uzmanları tarafından verileceği bir sistem garanti edilmeli (%67)” cevapları veri lmiştir. Katılımcı ların iki yılda adli tıp uzmanı olabilme imkanına rağmen “adli tıp uzmanı olmayı düşünmem” seçeneğine verdikleri cevap puan ortalaması 4.1’dir (4.1/5).Sonuç: Adli Tıp uzmanlarının post mortem mikroskobik incelemeleri yapabilmesi konusunda ülkemizdeki patologlar arasında bir gönülsüzlük izlenmektedir. Oysaki yasal sorumlulukları olmasına rağmen kendilerinin adli patoloji pra tiklerine ilgileri düşüktür. Yakın gelecekte bu ilgiyi arttıracak rasyonel bir sebep gözükmemektedir. Adli tıp uzmanlarının postmortem patoloji pratiklerinde yetkinleştirilmesi için işbirliği yapılmalıdır. İşbirliği, patoloji araştırma görevlilerinin eğitiminde de yarar sağlama üzerine kurulmalıdır.