Comparison of Different Treatment Methods for Idiopathic Sudden Sensorineural Hearing Loss

İdiyopatik Ani Sensörinöral İşitme Kaybında Farklı Tedavi Yöntemlerinin Karşılaştırılması

Özge ÇAĞLAR, Fevzi Sefa DEREKÖY, Oğuz GÜÇLÜ, Tolgahan TOROSLU, Halil ERDOĞAN

Abstract

Objective: To evaluate the effectiveness of differenttherapies for idiopathic sudden sensorineural hearingloss and prognostic factors, and determine the mostsuccessful treatment according to the audiogram typeand time from onset to treatment.Methods: A total of 90 cases from February 2009 toJanuary 2015 were classified under Group I oral treatment (methylprednisolone, acyclovir, betahistine-dihydrochloride, and vitamin B12); Group II oral treatment +intratympanic steroids (ITS); Group III oral treatment+ hyperbaric oxygen; and Group IV only ITS. A puretone average (PTA) improvement of less than 10 dB wasassessed as “no improvement,” a PTA of 10 dB or moreor a 10% or more increase in the speech discriminationscore (SDS) as “partial improvement,” and a hearing threshold within 10 dB and SDS within 5%-10% of theunaffected ear as “full improvement.”Results: Overall, 32.2% patients showed full and28.9% showed partial improvement, whereas 38.9%showed no improvement. There was no significantdifference in terms of mean hearing gain between thedifferent treatment methods. As the degree of hearingloss and time from onset to treatment increased, improvement worsened (p0.05).Conclusion: The most important factors affectingprognosis were the time from onset to treatment,hearing loss severity, and audiogram type. Only ITSavoided side effects and reduced hospitalization. ITSin the first two weeks, followed by hyperbaric oxygenwere considered as the treatment priority.

Özet

Amaç: İdiyopatik ani sensörinöral işitme kaybında farklı tedavilerin etkinliğini, prognostik faktörleri de- ğerlendirmek, odyogram tipi ve tedaviye başlama sü- resine göre en başarılı tedavileri belirlemektir. Yöntemler: Şubat 2009-Ocak 2015 süresince takip edilen 90 olguya, I. Grup’ta sadece oral tedavi (metilp- rednizolon, asiklovir, betahistin-dihidroklorür, vitamin B12), II. Grup’ta oral tedavi + intratimpanik steroid (İTS), III. Grup’ta oral tedavi + hiperbarik oksijen ve IV. Grup’ta sadece İTS uygulandı. Saf ses ortalamasın- da (SSO) 10 dB’den az düzelme ‘’iyileşmenin yokluğu’’, SSO’da 10 dB ve daha fazla veya konuşmayı ayırt etme skorunda (KAS) %10 ve daha fazla artış ‘’kısmi iyileş- me’’, hasta kulağın etkilenmemiş kulak işitme eşiğinin 10 dB içerisinde ve KAS’ın %5-10 içerisinde olması ‘’tam iyileşme’’ olarak değerlendirildi. Bulgular: Hastaların %32.2’sinde tam, %28.9’unda kısmi iyileşme sağlanırken, %38.9’unda iyileşme ol- madı. Ortalama işitme kazancı açısından değişik te- davi yöntemleri arasında önemli fark saptanmadı. İşit- me kaybı derecesi ve tedaviye başlama süresi arttıkça iyileşme durumu kötüleşti (p0.05). Sonuç: Prognozu etkileyen en önemli faktörlerin tedaviye başlama süresi, işitme kaybının şiddeti ve odyogram tipi olduğu izlendi. Sadece İTS tercihinin sistemik yan etkilerden kaçınma yanında hastanede kalışı azalttığı gözlendi. İlk iki haftada İTS, sonrasın- da hiperbarik oksijenin ön planda olduğu değerlen- dirildi.