Mechanisms and Causes of Osteoporotic Hip Fractures in Elderly Patients

Yaşlı Hastalarda Osteoporotik Kalça Kırığı Nedenleri ve Oluş Mekanizması

Abstract

Objective: To investigate the causes and occurrence mechanisms of osteoporotic hip fractures in elderly patients in Turkish society.Materials and Methods: This study included 83 consecutive patients who were operated in our clinic due to hip fractures in 2013-2014.The demographic characteristics of the patients, causes and types of fracture, occurrence mechanisms, and location of the fracture, as wellas whether the patients lived alone and whether they used walking support were recorded. This information was evaluated retrospectivelyand analyzed by comparison according to the sex.Results: Ninety-four percent of the patients fell on their right or left side hip joint, and 74% of them fell due to balance disturbances, withoutany contributing environmental factors. Eighty percent of the patients were injured at home and 56% of them used walking assistance. Only18% of the patients lived at home alone. According to the Body Mass index only 3% of the patients were obese or overweight, while 49%were underweight.Conclusion: Most patients with hip fracture over the age of 75 are low weight and living with caregivers. Most fractures occur via balancedisturbances without any environmental factors and the majority of the patients’ fall on one side, not to the front or back. Modifying thepatient’s clothes and floor materials to reduce the severity of trauma during fall can help reduce the incidence of hip fractures.

Özet

Amaç: Türk toplumunda yaşlı hastalarda osteoporotik kalça kırık nedenlerini ve oluş mekanizmasını araştırmak. Gereç ve Yöntem: 2013-2014 yıllarında kalça kırığı nedeniyle kliniğimizde ameliyat edilen 83 ardışık hasta çalışmaya dahil edildi. Hastaların demografik özellikleri, kırık oluş nedenleri ve kırık tipleri, oluş mekanizması, kırığın olduğu yer, hastaların yalnız yaşayıp yaşamadığı ve yürümek için destek kullanıp kullanmadığı kaydedildi. Bu bilgiler retrospektif olarak değerlendirildi ve cinsiyete göre karşılaştırılarak analiz edildi. Bulgular: Hastaların %94’ü sağ veya sola doğru kalça eklemi üzerine ve %74’ü herhangi bir çevresel faktöre bağlı olmaksızın dengelerini kaybederek düşmüştür. Düşmelerin %80’i ev içinde olmaktadır ve hastaların %56’sı yürümeye yardımcı destek kullanmaktadır. Hastaların sadece %18’i evde yalnız yaşamaktadır. Vücut Kitle indeksi değerlerine göre hastaların sadece %3’ü obez veya aşırı kilolu iken %49’u düşük kiloludur. Sonuç: Yetmiş beş yaş üstü kalça kırığı olan hastaların çoğu düşük kilolu ve bakım için yardım alan kişilerdir. Kırıkların çoğu herhangi bir çevresel faktöre bağlı olmaksızın denge kaybı nedeniyle oluşmaktadır ve hastaların çoğu öne ya da arkaya değil yan tarafa doğru düşmektedir. Hasta kıyafetlerinin ve zeminin düşme esnasında oluşan travma şiddetini azaltacak şekilde modifiye edilmesi kalça kırığı insidansını azaltmaya yardımcı olabilir.