The Frequency of Spontaneous Vertebral Fracture in Geriatric Patients and the Relationship of Vertebral Fractures with Age: A Retrospective Study

Geriatrik Hastalarda Spontan Vertebral Fraktür Sıklığı ve Vertebral Fraktürün Yaşla İlişkisi: Retrospektif Çalışma

Abstract

Objective: Vertebral fractures impair the quality of life in the geriatric patients and increase their economic costs. In this study, we aimed toidentify spontaneous vertebral fracture rates and associated risk factors in the elderly.Materials and Methods: Patients over the age of 65 years who were admitted to our physical medicine and rehabilitation outpatient clinicwith back pain between January 2018 and June 2018 were examined retrospectively. A total of 136 patients with thoracic and lumbar spinefractures were included in this study. Data regarding osteoporosis treatment, diabetes mellitus, chronic renal failure and thyroid dysfunctionsas well as vitamin D levels were recorded for all patients.Results: The mean age of the patients (female/male: 119/17) was 73.9±6.6 years. Spontaneous vertebral fractures were detected in 74patients (54.4%). Vertebral fractures were concentrated in the lower thoracic and upper lumbar regions. The patients were divided into thefollowing two groups: Group 1 (65-74 years old) and group 2 (≥75 years old). Moreover, the rate of vertebral fracture was significantly higherin group 2 than in group 1 (p˂0.05). Regression analysis revealed that age, female gender and the presence of osteoporosis were associatedwith vertebral fractures.Conclusion: Vertebral fractures increase dramatically in geriatric patients. Furthermore, advanced age is an independent risk factor forvertebral fractures. Due to the high diagnostic and treatment costs as well as negative impacts of vertebral fractures on the quality of life, itsdiagnosis and treatment must be performed in a timely manner for the geriatric patients.

Özet

Amaç: Vertebral kırıklar geriatrik hastalarda yaşam kalitesini bozmakta ve ekonomik maliyeti artırmaktadır. Bu çalışmada, geriatrik hastalarda spontan vertebral fraktür oranlarını ve risk faktörlerini belirlemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem: 1 Ocak-30 Haziran 2018 tarihleri arasında fiziksel tıp ve rehabilitasyon polikliniğine dorsalji şikayeti ile başvuran 65 yaş üstü hastaların verileri retrospektif olarak incelendi. Torakal ve lomber omurga grafilerinde kırık saptanan 136 hasta çalışmaya alındı. Hastaların vitamin D düzeyi, osteoporoz tedavileri, diabetes mellitus, kronik böbrek yetersizliği ve tiroid disfonksiyonları kaydedildi. Bulgular: Hastaların (kadın/erkek: 119/17) yaş ortalaması 73,9±6,6 idi. Yetmiş dört kişide (%54,4) spontan vertebra kırığı saptandı. Vertebral kırıklar, alt torasik ve üst lomber bölgede yoğunlaşmaktaydı. Hastalar grup 1; 65-74 yaş arası, grup 2; 75 yaş ve üstü hastalar olarak gruplara ayrıldı. Grup 2’deki spontan vertebra fraktür oranları istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksekti (p˂0,05). Regresyon analizine göre yaş, kadın cinsiyet ve osteoporoz varlığı vertebral fraktür açısından belirgin risk faktörüydü. Sonuç: Geriatrik hastalarda vertebral kırıklar dramatik şekilde artmaktadır. İleri yaş (>75 yıl) vertebral kırıklar için majör ve bağımsız risk faktörüdür. Maliyetinin yüksek olması ve yaşam kalitesini olumsuz etkilemesi nedeniyle geriatrik hastalarda kemik kalitesine yönelik tanı ve tedavilerin zamanında yapılması gerekmektedir