The investigation of the effect of early treatment procedures inmaxillary development in unilatereal comple cleft lip and palate

Unilateral komple dudak damak yarıklarında erken tedavi yaklaşımlarının üst çene gelişimi üzerine etkisinin incelenmesi

Abstract

Cleft lip and palate are the most common craniofacial deformities. The urgent need to understand more fully these mechanisms is underlined by the fact that the incidence of cleft lip and palate is increasing alarmingly, having almost doubled in the past 25 years.The study is performed to investigate the effect of early treatment approaches on maxillary growth. Our study examines the changes in maxillary dimensions in 17 unilateral complete cleft lip and palate babies from birth up to the time of surgery at age 9 month comparing them with 8 normal babies.We applied lip surgery at the end of the third month and maxillary orthopedic treatment from birth on 10 unilateral complete cleft lip and palate babies called first group.and we applied lip surgery after birth within fifteen days and maxillary orthopedic treatment from birth on 7 unilateral complete cleft lip and palate babies called second group. Measurements of width and length from models taken from babies were evaluated 3- dimen-sionally and analysed statistically.We compared three groups and early and late lip surgery groups with the help of varyans analyses (one step,kovaryans and split plot).After evaluating varyans analyses, we compared means of the groups with the help of Duncan tests.We evaluated early and late groups with the help of student t test. The results of this study revealed that lip surgery effects the anterior-posterior dimensions of the cleft-ed maxilla, but has no effect on the transversal dimensions related to the use of presurgical orthopedic appliances which prevent a collapse of the maxillary arch. Finally, the time of lip surgery is not important in regard to maxillary growth and the physical state of the baby could be used as a determinant factor in this decision.

Özet

Dudak ve / veya damak yarıkları en sık görülen konjenital deformasyonların başında gelir. Son 25 yılda bu anomalinin görülme sıklığının iki katına çıkması kapsamlı olarak incelenmesini gerekli kılmıştır.Bu çalışmanın amacı, erken tedavi yaklaşımlarının üst çene gelişimi üzerindeki etkisinin değerlendirilmesidir. Çalışmada, 17 unilateral komple dudak ve damak yarıktı bebekte maksiller arkın boyutlarındaki değişim doğumdan başlayıp, yarık damağın operasyonunun tamamladığı döneme kadar (9. ay) incelenmiştir. Ayrıca, bebekler kontrol grubu olarak 8 normal bebek ile karşılaştırılmıştır. 10 adet unilateral komple dudak-damak yarıktı bebeklerden oluşan I.grupta geç dudak operasyonu (3. ayın sonrasında) ve maksiller ortopedik tedavi, 7 adet unilateral komple dudak-damak yarıktı bebeklerden oluşan II. grupta erken dudak operasyonu (doğum sonrası 15. gün) ve maksiller ortopedik tedavi uygulanmıştır. Bebeklerden elde edilen alçı modeller üzerinde ölçümler yapılmış ve elde edilen veriler istatistiksel olarak değerlendirilmiştir.Üç grubun karşılaştırılması ve geç ile erken grupların karşılaştırılmasında, veri yapısına uygun olarak varyans analiz modelleri (tek yönlü, kovaryans ve split plot) kullanılmıştır. Varyans analizi sonrası grup ortalamaları Duncan testi ile karşılaştırmıştır. Gruplar kendi içinde ise (geç grup içinde O ile 3. ay arası ve erken gfup içinde O ile ameliyat sonrası "As" arası) eşleştirilmiş örnekler için t-test kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, dudak operasyonunun maksiller arkın ön-arka uzunluğunun azalmasına sebep olduğu, ancak kullanılan ortopedik apareylerin etkisine bağlı olarak maksiller arkın genişliğinde anlamlı bir değişime sebeb olmadığı bulunmuştır. Dudak operasyonunun erken ya da geç yapılmasının maksiller arkın gelişimi üzerinde farklı bir etkisi yoktur. Operasyonun zamanını bebeğin fiziksel gelişimi belirlemelidir.