A comparison of the craniofacial characteristics of high angle subjects with or without openbite

Vertikal gelişimi artmış, örtülü yada ön açık kapanış izlenen bireylerin kraniyofasiyal özelliklerinin karşılaştırılması

Abstract

Recent research has shown that in the majority (80%) of children with high angle morphology, mandibular divergency is compensated for, resulting in a positive overbite. The aim of the present investigation was to determine the possible related variables associated with the compensating mechanism in high angle patients. The study material consisted of pre-treatment lateral cephalometric radiographs of high angle patients with permanent dentitions. Of the 150 patients selected randomly from the archives of orthodontics clinic, 99 patients fulfilled the selection criteria and were included in the study. For the assessment of the compensation amount, the patients were divided into two groups: overbite0 mm. Almost half of the subjects exhibited a positive overbite (n=53), while the other half exhibited an openbite relationship (n=46). The investigated variables were vertical skeletal measurement and ratios, dental angle and distances, postural measurements and measurements related to airway and hyoid bone position obtained from the lateral cephalograms. The pronounced skeletal vertical characteristic in patients with vertical skeletal pattern and an openbite was a posterior inclination of maxillary basal structures. These patients also exhibited more protrusive and superiorly positioned upper incisors. The patients with compensation on the other hand presented more superiorly positioned lower incisors. The parameters regarding the position of the hyoid bone, pharyngeal airway and head posture did not reveal any differences between the overbite and open-bite groups in our study.

Özet

Son yıllarda yapılan araştırmalar, artmış vertikal gelişim gösteren çocukların büyük çoğunluğunda (%80) örtülü kapanış oluşumu yönünde bir kompansasyon mekanizmasının işlediğini göstermiştir. Araştırmamızın amacı bu kompansasyon mekanizmasında rol oynayabilecek faktörleri ortaya koymaktır. Bu araştırmada, daimi dişlenme döneminde olan ve artmış vertikal gelişim gösteren bireylerin tedavi öncesinde çekilmiş lateral sefalometrik radyografileri kullanılmıştır. Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı arşivinden seçilen 150 adet artmış vertikal gelişim gösteren hastanın tedavi öncesinde çekilmiş lateral sefalometrik radyografilerinden 99 tanesi araştırma materyali için belirlenen kriterlere uygun bulunmuştur. Kompansasyon miktarının değerlendirilmesi için hastalar overbite0mm olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Seçilen 99 bireyin yarısından fazlasında örtülü kapanış (n=53), diğerlerinde ise ön açık kapanış olduğu tespit edilmiştir. Araştırmada vertikal yöndeki iskeletsel açılar ve oranlar, dental açılar ve uzaklıklar, postüral ölçümler ve farengeal havayolu ile hyoid kemik pozisyonuna ait ölçümler incelenmiştir. Araştırma sonuçları, ön açık kapanış gösteren bireylerde maksillanın bazal yapılarının posterior yönde belirgin bir eğim gösterdiğini ve bu bireylerde üst kesici dişlerin daha protruziv ve daha superior bir pozisyonda bulunduğunu ortaya koymuştur. Kompansasyon izlenen hastalarda ise alt kesici dişlerin daha superior bir konumda bulunduğu ortaya çıkmıştır. Örtülü kapanış ve ön açık kapanış gösteren iki grup arasında hyoid kemiğin pozisyonu, farengeal havayolu ve baş postürü ile ilgili yapılan ölçümler arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklara rastlanmamıştır.