Journals / Türk Ortodonti Dergisi / 2011 / Cilt: 24 - Sayı: 2

Effect of low-level laser therapy on bone regeneration in midpalatal suture after rapid maxillary expansion

Düşük enerji seviyeli lazer uygulamasının hızlı üst çene genişletmesi sonrası midpalatal suturada kemik rejenerasyonu üzerine etkisi

Pages
83–96
DOI
—

Abstract

Aim: The aim of this study is to evaluate the effects of low level laser therapy (LLLT) on bone regeneration in the midpalatal suture after rapid maxillary expansion. Subjects and Methods: The study sample comprised thirteen patient aged between 10 and 15 years old with max i I la ry transverse deficiency (> 5 mm) and bilateral or unilateral posterior crossbite were included. All patients underwent rapid maxillary expansion with (he use of Hvrax expander and subjects were divided into 2 groups: control group (n=15) and laser group (n= 15). The patient's parents were instructed to activate Hyrax expander by turning the screw one turn in the morning and another turn in the evening. A diode laser (3 W, - 810 nm, 9=3,5 $cm^2$) was used. The laser was applied in 5 sessions with intervals of 48 hours. The laser was applied in continuous mode and for the 15 seconds at each point, The delivered energy was 45 j and energy density was 13 j/cm '. The laser probe was placed behind the singulum of incisors. Multi-slice low dose Computer tomography scans were taken 1,5 months later after final laser application in laser groups and 3 months later in control group. Density was measured in Hounsfield unit. Results: The difference in bone density of midpalatal suture between control and laser group was not statistically significant (p > 0.05). Bone density in midpalatal suture of two sample groups is almost equal as Hounsfield Unit. Conclusion: Low level laser therapy shortens retention period, accelerates bone regeneration in midpalatal suture during rapid maxillary expansion. Evaluated in terms of bone ossification in the median suture, 3 months of stability could be achieved after 1.5 months. Low level laser application after rapid maxillary expansion can play an active role on the retention time and stability. (Turkish J Ort-hod 2011;24:83-96)

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı hızlı üst çene genişletmesi sonrası midpalatal suturaya düşük enerji seviyeli lazer uygulamasının suturada kemik rejene--rasyonu üzerine etkisini bilgisayarlı tomografi kullanarak değerlendirmektir. Bireyler ve Yöntem: Bu çalışma yaşları 10 ile 15 arasında değişen tek taraflı ya da çift taraflı çapraz kapanışla birlikte gözenen iskeletsel maksiller yetersizlik (>5 mm) gözlenen toplam 30 hasta üzerinde yürütülmüştür. Hızlı üst çene genişletmesi amacıyla bütün hastalara hyrax apareyi uygulanmıştır. 30 hasta lazer grubu (n=l5) ve kontrol grubu (n=15) olmak üzere iki gruba ayrılmıştır. Hyrax apareyi sabah ve akşam bir tur olmak üzere günde iki tur aktivo edilmiştir. Çalışmada diyot lazer kullanılmıştır (3 W, =810 nm, =3,5 cm-'). Lazer 48 saat aralıkla toplam 5 seans uygulanmıştır. Lazer sürekli modda ve her seans 15 sn uygulanmıştır. Aktarılan toplam enerji 45 j ve enerji yoğunluğu 13j/$cm^2$'dir. Lazerin başlığı üst kesici dişlerin singulumlarının arkasına yerleştirilerek uygulama yapılmıştır. Lazer grubundan son lazer seansından 1,5 ay sonra, kontrol grubundan ise genişletmenin tamamlanmasından 3 ay sonra düşük doz bilgisayarlı tomografi kayıtları alınmıştır. Densite hounsfield unit olarak ölçülmüştür. Bulgular: Kontrol ve lazer gruplarında miripalatal suturanın kemik yoğunlukları arasındaki fark istatistiksel olarak ınlamsızdır. (p>0,05) Midpalatal suturanın kemik densitesi her iki grupta da neredeyse jynı Hounsfield Unit değerindedir. Sonuçlar: Hızlı üst çene genişletmesi sırasında düşük enerji seviyeli lazer uygulaması retansiyon süresini Kısaltmakta ve midpalatal suturada kemik rejeneras-yonunu hızlandırmaktadır. Median sutura-• i.ıkı kemik yoğunluğu temelinde değerlendirildiğinde, 3 aylık stabilite 1,5 ay sonra elde edilebilmiştir. Hızlı üst çene genişletmesi sonrası düşük enerji seviyeli l-ızer uygulamasının retansiyon süresi ve 't.ıbilite üzerinde etkin bir rolü olabilir, ı Türk Ortodonti Dergisi 2011:24:83-96)