The micro-reflux test in the diagnosis of acquired nasolacrimal duct obstruction

Abstract

Purpose: To evaluate the validity of the Micro-Reflux Test (MRT) as a screening test for the diagnosis of primary acquired nasolacrimal duct obstruction. Methods: MRT was applied on both eyes of 27 adult patients with unilateral complete primary acquired nasolacrimal duct obstruction. After four drops of 0.2% sodium fluorescein dye were instilled in the inferior conjunctival sac, the patients were made to blink at least five times. Following blotting away the excess fluorescein dye with filter paper, fluorescein reflux from the inferior punctum were assessed with biomicroscopic examination using the cobalt blue filter and 5X magnification. The test was considered positivejf there was continued reflux of fluorescein from the inferior punctum while the lacrimal sac massage was performing in counterclock-wise direction with index finger. Results: MRT was found to have a sensitivity of 96% and a specificity of 93% in the diagnosis of complete primary acquired nasolacrimal duct obstruction. Conclusion: We considered MRT as a simple and reliable screening test that can be used for the diagnosis of complete acquired nasolacrimal duct obstruction.

Özet

Amaç: Primer akkiz nazolakrimal kanal tıkanıklığı tanısında Mikro-Reflü Testi'nin (MRT) tarama testi olarak geçerliliğini incelemek. Yöntem: Tek taraflı primer, akkiz ve tam nazolakrimal kanal tıkanıklığı olan 27 hastanın her iki gözüne MRTuygulandı. Alt konjonktiva kesesine 4 damla %0.2 sodyum floressein damlatılmasından sonra, hastaların en az 5 kez göz açıp kapamaları sağlandı. Fazla floresseinin filtre kağıdıyla uzaklaştırılmasını takiben, kobalt mavisi ışığı ve 5'lik büyütme uygulanarak yapılan biyomikroskopik incelemeyle alt punktumdan floressein geri kaçağı değerlendirildi. İşaret parmağıyla saat yönünün aksine kese masajı yapılırken, alt punktumdan floressein geri kaçağının devam etmesi durumunda test pozitif olarak değerlendirildi. Sonuçlar: MRT'nin primer, akkiz ve tam nazolakrimal kanal tıkanıklığı tanısındaki duyarlılığı %96 ve güvenilirliği %93 olarak bulundu. Tartışma: MRT'nin akkiz ve tam nazolakrimal kanal tıkanıklığı tanısında uygulanabilecek basit ve güvenilir bir tarama testi olduğunu düşünüyoruz.