Intraocular lens implantation by scleral fixation

Abstract

Purpose: To evaluate the results and related complications of posterior chamber intraocular lenses implanted by different scleral fixation methods. Materials and Methods: In this study, 289 eyes of 283 cases which had intraocular lens implantation by scleral fixation between 1994-2001 in our ophthalmology department were retrospectively evaluated. Of 289 cases, 154 (54.5%) were male, 129 (45.5%) were female and their mean age was 48.2124.3 (2-88). They had various preoperative diagnoses. Since the capsular support was inadequate,scleral fixation method was preferred. 211 eyes (73%) underwent 2 point scleral fixation by modified Lewis method. In 28 eyes (9.6%), 2 point scleral fixation was performed by elevating of triangular lamellar scleral flap or lamellar tissue patch (dura mater or otologous cornea). In this method, the knot and the sutures were buried under the scleral flap. Fifty eyes (18.4%) underwent 4 point scleral fixation; as described by Chakrabarti et al .The knot and the suture ends were buried in the globe by rotating the sutures. Forty four cases (15.2%) underwent simultaneous trans pars plana vitrectomy, 13(4.4%) underwent simultaneous partial penetrating keratoplasty and 6 (2%) had intraocular lens extraction. The preoperative and postoperative findings of the cases and the related complications were evaluated. Results: The mean follow-up time was 11.9±13.3 (1-77) months. When the postoperative uncorrected visual acuities of the cases were compared with the preoperative uncorrected visual acuities; mean visual acuity increased by 0.2 and more in 126 cases (43.5%) with Snellen acuity card, remained same in 94 (32.5%) cases; decreased in 37 (12.5%). It could not be evaluated in 32 (11%) cases. Postoperatively , tilting of intraocular lens was noted in 5 cases (1.7%), decentration in 8 (2.7%), postoperative endophtalmitis in 4 (1.3%), retinal detachment in 6 (2%) choroidal detachment in 2 (0.6%), irregularity of pupil in 22 (7.6%), hyphema resolving in a week time in 3 (1%); minimal intravitreal hemorrhage in 3 (1%), transient increase in postoperative intraocular pressure in 11 (3.8%), corneal insufficiency in 8 (2.7%), transi-ent corneal edema in early postoperative period in 68 (23.5%), macular edema in 19 (6.5%), preretinal membrane in 6 (2%), "iris capture" in 5 (1.7%), transient postoperative hypotony in 5 (1.7%). Retina was reattached in 3 cases (3.1%) with retinal detachment surgery. Suture exposure was noted in 21 cases (7.2%) in which the sutures had been left under the conjunctiva. The suture ends were destroyed by argon laser in 14 (66.6%) cases, buried under conjunctiva (dura mater or scleral greft in 7 (33.3%)). Three eyes of the pediatric cases were lost (1%) by endophtalmitis. Since number of cases in each 3 groups were highly variable (2 point scleral fixation 211 (73%), 2 point scleral fixation with lamellar flap or patch 28 (9.6%), 4 point scleral fixation 50 (18.4%) for comparison, we did not evaluate the results by statistical analysis. Conclusion: Suture exposure was noted in group where only conjunctiva had been used for suture coverage. The groups were found to be similar with regard to other complications. Scleral fixation should be carried out attentively with taking into account the serious complications in cases lacking posterior capsular support.

Özet

Amaç: Arka kamaraya farklı skleral fiksasyon yöntemleri ile konulan göz içi lenslerinin sonuçlarını ve komplikasyonları irdelemek. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada anabilim dalımızda 1994-2001 yılları arasında skleral fiksasyonlu göz içi lensi konan ve ortalama yaşı 48.2124.3 (2-88) yıl olan 129 (%45,5) kadın, 154 (%54,5) erkek, toplam 283 olgunun 289 gözü retrospektif olarak değerlendirildi. Olguların preoperatif tanı dağılımları muhtelifti. Bu durumlarda göz içi lensini arka kamarada tutacak yeterli kapsül desteği de sağlanamadığından skleral fiksasyon yöntemi tercih edildi. Göz içi lensi 211 olguda (%73) modifiye Lewis yöntemi ile 2 noktadan skleraya tutturuldu. 28 olguda (%9,6) üçgen lameller skleral flep kaldırılarak veya dura mater/otolog kornea ile sütür ucu kapatılarak yine 2 noktadan fiksasyon yapıldı. Bu yöntemde düğüm ve sütür uçları lameller flep veya dura mater veya otolog kornea altında bırakıldı. 50 olguda (%18,4) ise Chakrabarti ve arkadaşlarının tarif ettiği şekilde 4 noktadan skleral fiksasyon yöntemi uygulandı. Burada düğüm ve sütür uçları, sütür çevrilerek göz içine gömüldü. Olguların 44'ünde (%15,2) aynı seansta total pars plana vitrektomi, 13 olguda (%4,4) parsiyel penetran keratoplasti ve 6 (%2) olguda ise göz içi lens çıkartılması yapıldı. Olguların preoperatif ve postoperatif bulguları ve peroperatif ve postoperatif komplikasyonlar değerlendirildi. Bulgular: Olgular ortalama 11,9±13.3 (1-77) ay takip edildiler. Olguların postoperatif düzeltimemiş görmeleri preoperatif düzeltilmemiş görmelerine göre değerlendirildiğinde Snellen eşeli ile 126 olguda (%43,5) 0.2 sıra ve üstünde arttı, 94 olguda (%32,5) aynı kaldı, 37 olguda (%12,8) azaldı ve 32 olguda (%11) değerlendirilemedi. Postoperatif dönemde 5 olguda (%1,7) göz içi lensinde tilt, 8 olguda (%2,7) lenste hafif desantralizasyon, 4 olguda (%1,3) endoftalmi, 6 olguda (%2) retina dekolmanı, 2 olguda (%0,6) koroidea dekolmanı, 22 olguda (%7,6) pupillada irregülerite, 3 olguda (%1) ön kamaraya l hafta içinde kaybolan hemoraji, 3 olguda (%1) vitre içine az miktarda hemoraji, 11 olguda (%3,8) postoperatif geçici göz içi basıncı yükselmesi, 8 olguda (%2,7) kalıcı kornea ödemi, 68 olguda (%23,5) postoperatif erken dönem geçici kornea ödemi, 19 olguda (%6,5) maküla ödemi, 6 olguda (%2) preretinal membran, 5 olguda (%1,7) "iris capture", 5 olguda (%1,7) geçici postoperatif hipotoni görüldü. Retina dekolmanı olgularının 3' unda (%3,1) retina tekrar yatıştırıldı. Sütür uçlarının konjonktiva altında bırakıldığı olguların 21' inde (%7,2) sütür konjonktiva üzerine çıktı. Bunlardan 14 olguda (%66,6) sütür uçları argon laserle yakıldı, 7 olguda (%33,3) (dura mater, skleral) yama altına gömüldü. Tüm hastalar içinde 3 çocuk olguda (%1) endoftalmi nedeni ile gözler kaybedildi. Üç yöntemle ameliyat edilen bu olguların gruplar arası olgu sayıları birbirinden çok farklı olduğundan (konjonktiva altı 211, skleral flep altı 28, dört noktadan fiksasyon 50 olgu) gruplar arası karşılaştırma güvenilir olmayacağı için istatistiki karşılaştırma yapılmadı. Sonuç: Sütür ucunun konjonktivayı delip çıkması örtü için sadece konjonktivamn kulllanıldığı olgu grubunda gözlendi (21 olgu, %7.2). Diğer komplikasyonlar açısından ise gruplar benzer idi. Sonuç olarak, skleral fiksasyon yöntemi arka kapsül desteğinin olmadığı durumlarda ciddi komplikasyonlara yol açabileceği göz ardı edilmeden dikkatle uygulanacak cerrahi yöntem olarak düşünüldü.