The effect of scleral buckling on the prognosis severe closed-globe injury involving the posterior segment which underwent pars plana vitrectomy

Arka segmenti etkileyen ciddi kapalı glob yaralanmalarında pars plana vitrektomi ve lensektomi uygulanan olgularda skleral çökertmenin prognoza etkisi

Abstract

Purpose: To asses the role of placement circumferancial scleral buckling on the prognosis in severe closed-globe injury which performed pars plana vitrectomy and lensectomy. Method: Retrospective study on 33 eyes with severe closed-globe injuries who underwent PPV and lensectomy at the GATA Haydarpaşa training hospital eye service from January 1990 to January 2003. All patient's injuries classified type (contussion) and localization (zone III) according to "the ocular travma classification group" (OTCG). Fifthteen cases had placed scleral buckling (Group I), 18 cases had no (Group II). Results: The age of patients ranged from 8 to 70 years (mean 34.821 ±7.5). Six cases (%18) were women, 27 (%82) men.There was no statistically significant difference preoperative visual acuity between the groups (p=0.76 p>0.05). Four cases (%26) in group I and three cases (%16) in group II developed recurrence retinal detachment and these cases had performed reoperation. There was no statistical significant difference of visual acuity improvement degree between the groups (p=0.46 p>0.05). In group I; one case had phitisis bulbi, 1 case PVR, lease optic atrophy compared with in group II, 2 cases had PVR, 2 cases had optic atrophy in terms of postoperative complications. Conclusion: Placement circumferancial scleral buckling in severe closed-globe injury which performed PPV and lensectomy was not thought beneficial role on prognosis.

Özet

Amaç: Ciddi kapalı glob yaralanmalarında pars plana vitrektomi (PPV) ve lensektomi uygulanan olgularda çevresel skleral çökertmenin prognoz üzerine etkisinin araştırılması. Metod: Ocak 1990 - Ocak 2003 yılları arasında GATA Haydarpaşa Eğt. Hast. Göz Kliniğinde ciddi kapalı glob yaralanması sonrası PPV ve lensektomi uygulanan 33 olgu retrospektif olarak incelendi. Olguların hepsi 'The Ocular Travma Classification Group' sınıflamasına göre; kontüzyon tipinde, zone III yaralanma idi. 15 olguda (Grup I) çevresel skleral çökertme uygulandı, 18 olguda (Grup II) ise uygulanmadı. Bulgular: Olguların yaşları 8-73 arasında (ortalama 34.82 ± 17.51). 6 olgu (%18) kadın, 27 olgu (%82) erkek idi. Her iki grupta cerrahi öncesi görme düzeyleri arasında istatistiksel anlamlı fark bulunamadı (P=0.76 P>0.05). I. Grupta 4 olguda (%26), II. Grupta 3 olguda (%16) nüks dekolman gelişmiş olup tekrar cerrahi uygulanmıştır. Her iki grupta görme artış düzeyleri arasında istatistiksel anlamlı fark bulunmadı (P=0.46 P>0.05). I. Grupta 1 olguda (%7) fitizis, 1 olguda (%7) proliferatif vitreoretinopati (PVR), 1 olguda (%7) optik atrofi gelişmesine karşın ; II. Grupta 2 olguda (%11) PVR, 2 olguda (%11) optik atrofi gelişmiştir. Sonuç: Arka segmenti etkileyen ciddi kapalı glob yaralanmaları nedeniyle pars plana vitrektomi ve lensektomi uygulanan olgularda çevresel skleral çökertme prognoza etkili bir yöntem olarak düşünülmemektedir.