Intacs in treatment of keratoconus

Özlem BALCI, Efekan COŞKUNSEVEN, Kazım DEVRANOĞLU, Ersel ÖZKILIÇ, Methiye ÖNDER, Altuğ KORAY, Baha TOYGAR

Abstract

Aim: To detect the safety, efficacy and optic effects of intracorneal rings (Intacs) in keratoconus patients. Method: We applied Intacs treatment to one-hundred twenty-five eyes of eighty-five keratoconus patients (40 male, 45 female). Patients with central clear cornea and contact lens intolerance were included in this study. The patients who had previous intraocular or corneal surgery, or with systemic collagen vascular disorders and herpetic keratitis history were excluded from the study. The range of ages of patients was 18-47, the mean age was 30.5+6.5. Two Intacs segments of 0,45 mm thickness were inserted in the cornea of each eye and were centered to the cone of the cornea, aiming to achieve maximal flattening of the keratoconus area. Preoperative examination data including unconnected visual acuity, best corrected visual acuity, manifest refraction was collected. Preoperative and postoperative corneal topographies were examined. Visual acuities were detected by Snellen chart. Results: Postoperative follow up period changed between 6 to 15 months and the mean follow up period was 7.7 months. The mean unconnected visual acuity increased from 0.15±0.13 (LogMAR«1.20±1.26) to 0.22±0.17 (LogMAR«1.00±1.10), this result is statistically significant when preoperative and postoperative values are compared (p=0,008). Nineteen eyes lost 1-3 lines, twenty-nine eyes did not have a change in visual acuity and seventy-five eyes gained between 1-6 lines. The mean best corrected visual acuities (BCVA) between preoperative and postoperative values increased as well. However this increase was not statistically significant. BCVA increased from 0.4±0.2 (LogMAR«0.80±1.00) to 0.5±0.2 (LogMAR«0.70±1.00) (p=0,061). In terms of BCVA, fourty eyes (32.5%) lost 1-4 lines, nineteen eyes (15.4%) had the same best corrected visual acuities and sixty-four eyes (52.1%) gained between 1-6 lines. Discussion: Intacs may increase uncorrected and best corrected visual acuities in keratoconus patients and Intacs may be an alternative treatment before penetrating keratoplasty in keratoconus patients who have intolerance against contact lenses. However it is obvious that longer term studies are needed.

Özet

Amaç: Keratokonuslu gözlerde Intacs (intracorneal ring segments) uygulamasının güvenirliliğini, etkinliğini ve optik etkilerini saptamak. Yöntem: Seksenbeş (40 erkek, 45 kadın) keratokonus olgusunun yüzyirmiüç gözüne Intacs uygulanmıştır. Kornea santrali saydam ve kontakt lens kullanamayan olgular çalışma kapsamına alınırken, daha önce göziçi cerrahisi veya kornea cerrahisi geçiren, sistemik kollajen doku hastalığı ve geçirilmiş herpetik keratit öyküsü olan olgular çalışma kapsamı dışında tutulmuştur. Olguların yaşları 18 ile 47 arasında değişmekte olup, yaş ortalaması 30.5 ± 6.5 yıl olarak bulunmuştur. 0.45 mm kalınlığında iki Intacs segmenti keratokonus bölgesinde maksimum düzleşmeye sebep olacak şekilde korneaya yerleştirilmiştir. Cerrahi öncesi ve cerrahi sonrası her muayenede düzeltilmemiş görme keskinliği, düzeltilmiş en iyi görme keskinliği, manifest refraksiyon tespit edilmiştir. Kornea topografisi cerrahi öncesi ve sonrasında her muayenede yapılmıştır. Görme keskinliği Snellen görme eşeli ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Cerrahi sonrası takip süresi 6 ile 15 ay arasında değişmekte olup ortalama 7.7 aydır. Cerrahi öncesi ve sonrası dönemde düzeltilmemiş görme keskinlikleri karşılaştırıldığında cerrahi öncesi 0.15 ±0.13 (LogMAR~1.20±1.26) olan görme keskinliği ortalamasının cerrahi sonrası 0.22 ± 0.17 (LogMAR~1.00±1.10)'ye çıktığı saptanmış olup, aradaki fark istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p= 0.008). Snellen görme eşeli ile bakılan düzeltilmemiş görme keskinliği ölçümünde, cerrahi sonrasında ondokuz (%15.6) gözde 1 ile 3 sıra kayıp izlenmiştir, yirmidokuz (%23.5) gözde değişiklik olmamış, yetmişbeş (%60.9) gözde 1 ile 6 sıra artış gözlenmiştir. Cerrahi öncesi ve sonrası karşılaştırılan ortalama düzeltilmiş en iyi görme keskinliğinde de artış saptanmıştır. Ortalama düzeltilmiş en iyi görme keskinliği 0.4±0.2 (Log-MAR«0.80+1.00)'den Ö.5±0.2 (LogMAR«0.70±1.00)'ye yükselmiştir. Ancak bu artış istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır (p=0:061). Ortalama düzeltilmiş en iyi görme keskinliğinde kırk (%32.5) gözde 1-4 sıra kayıp, altmış dört (%52.1) gözde 1 ile 6 sıra artış saptanmıştır, ondokuz (%15.4) gözde ise düzeltilmiş görme keskinliğinin değişmediği görülmüştür. Tartışma: Keratokonus olgularında kornea içi halka implantasyonu düzeltilmemiş ve düzeltilmiş görme keskinliğini düzelterek penetran keratoplasti öncesi alternatif bir yöntem olabilir. Sonuçlar cesaret verici dahi olsa, Intacs ile ilgili olarak, uzun dönem sonuçların elde edildiği yeni çalışmalara ihtiyaç vardır.