Incidence and tomographic evaluation of unilateral keratoconus

Abstract

Purpose: To evaluate the parameters of unilateral keratoconus on the basis of Scheimpflug tomography and to compare them with normal controls. Material and Method: From all patients diagnosed with keratoconus between January 2011 and January 2012, those who had topographic signs of keratoconus in one eye were retrospectively evaluated. Unilateral keratoconus eyes were compared with the normal fellow eyes and control eyes. Anterior and posterior keratometry, topographic astigmatism, axis, asphericity and central corneal thickness, corneal and anterior chamber volume and depth in all cases were evaluated with Pentacam. ANOVA test was used for statistical analysis. Results: 22 (14.9%) of 147 patients with keratoconus had no topographic evidence of keratoconus in the fellow eye. Statistically significant differences were noted between keratoconic eyes and fellow eyes, and between keratoconic eyes and control eyes in anterior keratometric values, posterior steep and mean keratometry, anterior and posterior astigmatism, anterior and posterior asphericity and central corneal thickness (p=0.05). Posterior flat keratometry and anterior chamber depth were different between keratoconus and control eyes (p=0.004, p=0.006) but similar between keratoconus and fellow normal eyes (p=0.069, p=1.0). Discussion: The Scheimpflug parameters were similar between fellow eyes and control eyes. (Turk J Ophthalmol 2013; 43: 83-6)

Özet

Amaç: Unilateral keratokonuslu gözlerin Scheimpflug tomografi ile değerlendirilmesi ve kontrol grubu ile karşılaştırılması. Gereç ve Yöntem: Ocak 2011 – Ocak 2012 arasında keratokonus tanısı almış hastalar arasından topografik olarak bir gözde keratokonus bulgusu olan gözler geriye dönük olarak değerlendirildi. Unilateral keratokonuslu gözler, karşı normal gözler ve kontrol grubu ile karşılaştırıldı. Pentacam Scheimpflug kamera sistemi ile tüm grupların kornea ön ve arka yüzey keratometrisi, ön-arka topografik astigmatizma ve aks, ön- arka asferisite, kornea ve ön kamara hacimleri, ve ön kamara derinlikleri değerlendirilmeye alındı. ANOVA testi kullanılarak istatistiksel analizler yapıldı. Sonuçlar: Keratokonus tanısı almış toplam 147 hastanın 22’ sinde unilateral keratokonus mevcuttu (%14,9). Ön keratometri değerleri, arka dik ve ortalama keratometri, ön ve arka topografik astigmatizmalar, ön ve arka asferisite ve merkezi kornea kalınlığı keratokonus ile karşı gözde, ve keratokonus ile kontrol gözlerde istatistiksel olarak farklı idi (p=0,05). Keratokonuslu gözlerde arka düz keratometri ve ön kamara derinliği anlamlı olarak kontrol grubundan farklı idi (p=0,004, p=0,006). Keratokonuslu ve karşı gözler arasında arka düz keratometri ve ön kamara derinliği açısından istatistiksel olarak bir fark yoktu (p=0,069, p=1,0). Tart›flma: Scheimpflug parametreleri karşı gözler ve kontrol grubu gözler arasında istatistiksel olarak benzerdi. (Turk J Ophthalmol 2013; 43: 83-6)