Our treatment results of circumscribed and diffuse choroidal hemangiomas

Abstract

Purpose: To discuss our treatment results of choroidal hemangiomas. Material and Method: The records of 39 cases of choroidal hemangioma followed up at our clinic between July 1999 October 2012 were reviewed retrospectively. Asymptomatic cases were followed up. Symptomatic cases with subretinal fluid and impaired vision received reatment. Results: Mean age of the 39 patients was 44 (12-80) years. Thirty-five of 39 cases had circumscribed choroidal hemangioma, and 4 cases had iffuse choroidal hemangioma. Sturge-Weber syndrome was present in 3 cases with diffuse choroidal hemangioma. Cases with circumscribed horoidal hemangioma and minimal subretinal fluid were treated with TTT in 11 cases, PDT in 12 cases, and PDT+TTT in 1 case. Cases with circumscribed choroidal hemangioma and excessive subretinal fluid were treated with Ru-106 plaque radiotherapy in 1 case, Ru-106 laque radiotherapy+TTT in 1 case, EBRT in 3 cases, and TTT+EBRT in 1 case. One painful blind eye with neovascular glaucoma and omplicated cataract was enucleated. Cases with diffuse choroidal hemangioma and excessive subretinal fluid were treated with Ru-106 plaque adiotherapy+TTT in 1 case and EBRT in 1 case. Ahmed glaucoma valve implantation and FAKO emulsification were applied to a case with eovascular glaucoma and complicated cataract. Complete resorption of subretinal fluid was achieved in 23 (72%) of treated 32 cases. When mean initial tumor thickness was 2.6 mm (0.5-6), mean final tumor thickness was 1.4 mm (0-6). When mean initial visual acuity (LogMAR) was 1.5 (0-3), mean final visual acuity was 1.1 (0-3). No recurrence was observed. Discussion: The amount of the subretinal fluid determines the method of treatment in circumscribed choroidal hemangioma. While TTT and PDT are effective treatment modalities for minimal subretinal fluid, plaque radiotherapy and EBRT are applied in cases with xcessive subretinal fluid. Combination therapies may be necessary according to the persistence of subretinal fluid. Visual acuity is generally preserved and sometimes improved with treatment. (Turk J Ophthalmol 2013; 43: 216-20)

Özet

Amaç: Koroid hemanjiomlarında tedavi sonuçlarımızı tartışmak. Gereç ve Yöntem: Temmuz 1999-Ekim 2012 arasında kliniğimizde izlenen 39 koroid hemanjiomlu olgunun kayıtları retrospektif olarak incelendi. Asemptomatik olgularda izlem, retina altı sıvısı (RAS) oluşturup görmeyi bozan semptomatik olgularda tedavi yapıldı. Sonuçlar: Otuz dokuz olgunun yaş ortalaması 44 (12-80) idi. Olguların 35inde sınırlı koroid hemanjiomu, 4ünde difüz koroid hemanjiomu mevcuttu. Difüz koroid hemanjiomlu 3 olguda Sturge-Weber Sendromu (SWS) saptandı. Sınırlı koroid hemanjiomu ve minimal RASı olan 11 olguda TTT, 12 olguda FDT ve 1 olguda FDT+TTT uygulandı. Sınırlı koroid hemanjiomu ve yaygın RASı olan 1 olguda Ru-106 plak radyoterapi, 1 olguda Ru-106 plak radyoterapi+TTT, 3 olguda ERT ve 1 olguda TTT+ERT uygulandı. Görmeyen ağrılı göz, neovasküler glokom ve komplike kataraktı olan 1 olguda enükleasyon yapıldı. Difüz koroid hemanjiomu ve yaygın RASı olan 1 olguda Ru-106 plak radyoterapi+TTT, 1 olguda ERT uygulandı. Neovasküler glokom ve komplike kataraktı olan 1 olguda ise FAKO+Ahmed glokom valf implantasyonu yapıldı. Tedavi yapılan 32 olgunun 23ünde (%72) RAS kayboldu. Ortalama başlangıç tümör kalınlığı 2,6 mm (0,5-6) iken, ortalama son tümör kalınlığı 1,4 mm (0-6) idi. Başlangıç ortalama LogMAR görme keskinliği 1,5 (0-3) iken izlem sonunda 1,1 (0-3) oldu. Hiçbir olguda nüks gelişmedi. Tart flma: Sınırlı koroid hemanjiomunda RAS miktarı tedavi yöntemini belirlemektedir. Minimal RAS varlığında TTT ve FDT etkin tedavi seçenekleri iken, yaygın RAS mevcut ise plak radyoterapi ve ERT uygulanmaktadır. Retina altı sıvısının gerileme paternine göre kombinasyon tedavileri gerekli olabilmektedir. Genelde tedaviyle görme keskinliğinin korunduğu ve bazı olgularda arttığı gözlenmiştir. (Turk J Ophthalmol 2013; 43: 216-20)