Evaluation of ınferior oblique muscle overaction existence time and surgical outcomes in ınfantile esotropia

İnfantil ezotropyalarda alt oblik kas hiperfonksiyonunun ortaya çıkış zamanı ve cerrahi sonuçlarının değerlendirilmesi

Sibel POLAT, Ayşe Gül ALTINTAŞ KOÇAK, Mehmet Ragıp EKMEN, Çiğdem CAN ÜLKÜ

Abstract

Purpose: Evaluation of inferior oblique muscle overaction (IOOA) existence time and surgical outcomes in infantile esotropia. Material and Method: A total of 100 patients who underwent operation for infantile esotropia (IE) were included in the study. Full ophthalmic assessment, including ocular motility, best-corrected visual acuity, cycloplegic refraction, any of alternant prism cover test or Hirschberg/Krimsky test, was performed. Results: Forty-nine patients (49%) were male and (51%) were female. The mean age at IE diagnosis was 23.2±18.6 months. The mean follow-up time was 43.7±18.0 months. The mean horizontal deviation - corrected and uncorrected - was 36.75±10.45 PD and 40.05±8.39 PD, respectively. We found that there was no statistically significant relationship between existence time of IOOA and the age at IE diagnosis (p: 0.486, p: 0.251). IOOA was detected in 69 patients. Inferior oblique (IO) muscle weakening procedures were performed in 45 of 69 patients. In 45 patients who had undergone surgery for IOOA, 24 (53.3%) had bilateral IO recession, 10 (22.2%) had bilateral IO tenotomy, 8 (17.7%) had unilateral IO tenotomy, 1(2.2%) had unilateral myectomy, 1 (2.2%) had bilateral myectomy, and 1 (2.2%) had bilateral anteroposition. IOOA degrees after IO recession and tenotomy surgery were found to be significantly lower than the preoperative values (p=0.0586, p=0.7258). Discussion: There was no statistically significant relationship between the existence time of IOOA and the age of IE diagnosis. We concluded that IO tenotomy and IO recession surgical techniques are effective and safe procedures for cases which have IOOA associated with IE. (Turk J Ophthalmol 2013; 43: 419-23)

Özet

Amaç: İnfantil ezotropyalı (İE) hastalarda alt oblik kas hiperfonksiyonunun (AOH) ortaya çıkış zamanı ve cerrahi sonuçlarının değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya İE tanısı ile opere edilen 100 hasta dahil edildi. Tüm hastalara en iyi düzeltilmiş görme keskinliği, siklopleji sonrası refraksiyon muayenesi, göz hareketleri muayenesi, alternan prizma örtme testi, Krimsky ya da Hirsberg testlerinden birini içeren tam oftalmolojik muayene yapıldı. Sonuçlar: Hastaların 49u (%49) erkek, 51i (%51) kadın olup ortalama İE tanı yaşı 23,2±18,6 ay, ortalama takip süresi 43,7±18,0 aydı. Ortalama horizontal kayma miktarı sırasıyla tashihli ve tashihsiz olarak 36,75±10,45 PD, 40,05±8,39 PD idi. Altmış dokuz hastada AOH saptandı. AOH olguların 28inde (%40,6) ilk tanı anında mevcuttu iken 41inde (%59,4) ise takip süresince geliştiği gözlendi. Takip süresince AOH çıkış zamanları tek taraflı AOH olan olgularda 25±11,87 ay, çift taraflı AOH olan olgularda 28,24±19,70 ay olup İE tanı yaşı ile AOH çıkış zamanı arasında istatiksel olarak anlamlı bir ilişkinin olmadığı tespit edildi. (p=0,486, p=0,251) AOH için cerrahi uygulanan 45 hastanın 24üne (%53,3) bilateral AO geriletme, 10una (%22,2) bilateral AO tenotomi, 8ine (%17,7) tek taraflı AO tenotomi, 1ine (%2,2) tek taraflı miyektomi, 1ine (%2,2) bilateral miyektomi, 1ine (%2,2) bilateral anteropozisyon uygulandı. AO geriletme ve tenotomi cerrahileri sonrası AOH dereceleri cerrahi öncesi değerlere oranla anlamlı derecede düşük olduğu tespit edildi. (p=0,0586, p=0,7258). Tart flma: Çalışmada İE tanı yaşı ile AOH çıkış zamanı arasında istatiksel olarak bir ilişkinin olmadığı ve AO geriletme ve tenotomi cerrahilerinin AOH olan İElı olgularda etkili ve güvenilir birer teknik olduğu sonucuna varıldı. (Turk J Ophthalmol 2013; 43: 419-23)