External Dacryocystorhinostomy for the Treatment of Functional Nasolacrimal Drainage Obstruction

Fonksiyonel Nazolakrimal Drenaj Tıkanıklıklarının Tedavisinde Eksternal Dakriosistorinostomi

Abstract

Objectives: To determine the outcome and long-term efficacy of external dacryocystorhinostomy (ext-DCR) with or without bicanalicular silicon intubation in patients with functional nasolacrimal drainage obstruction (FNLDO).Materials and Methods: Patients with epiphora and patent lacrimal systems on nasolacrimal irrigation were prospectively enrolled in the study. Each patient was assessed with lacrimal scintigraphy to differentiate drainage abnormalities as presac (proximal) or postsac (distal) delays. All patients underwent ext-DCR; bicanalicular silicone intubation was performed only in presac delay cases. On follow-up examinations patients were asked to report their symptoms as none, mild, moderate or unchanged. Success was defined as lacrimal patency to irrigation and no or mild epiphora at the end of the follow-up period.Results: Twenty-six lacrimal systems of 23 patients were eligible for inclusion. There were 9 presac delay and 17 postsac delay cases. Average follow-up time was 72.85 weeks (47-88 weeks). A successful outcome was achieved in 76.9% of the operated lacrimal systems. Success rate was 55.5% among presac obstructions and 88.2% among postsac obstructions.Conclusion: The long-term efficacy of ext-DCR in FNLDO patients is confirmed with our overall successful outcome of 76.9%. In preoperative assessment, lacrimal scintigraphy is helpful to determine the surgical approach and to predict the surgical outcome.

Özet

Amaç: Fonksiyonel nazolakrimal drenaj tıkanıklığı (FNLDT) olgularında uyguladığımız eksternal dakriosistorinostomi (DSR) ameliyatının sonuçlarını ve uzun dönemdeki etkinliğini belirlemektir.Gereç ve Yöntem: Epiforası olan ve nazolakrimal irrigasyon ile lakrimal sistemlerinin patent olduğu saptanan olgular prospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Her hasta, fonksiyonel tıkanıklığın lokalizasyonunu proksimal ve distal olarak ayırt etmek amacıyla lakrimal sintigrafi testi ile değerlendirildi. Tüm hastalara eksternal DSR uygulandı; bikanaliküler silikon entübasyon sadece proksimal tıkanıklık tanısı konan olgularda yapıldı. Takip muayenelerinde hastalardan şikayetlerini "yok", "hafif", "orta derecede" ve "değişmedi" olarak tanımlamaları istendi. Takip süresi sonunda nazolakrimal irrigasyonda lakrimal sistemleri açık olup, hiç şikayeti olmayan veya hafif şikayeti olan olgular başarılı olarak tanımlandı.Bulgular: Yirmi üç hastanın 26 gözü çalışmaya dahil edildi. Olgulardan 9'u kanaliküler tıkanıklık, 17'si ise nasolakrimal kanal tıkanıklığı olarak değerlendirildi. Ortalama takip süresi 72,85 hafta (47-88 hafta) idi. Yirmi altı gözün 20'sinde (%76,9) başarılı sonuç elde edildi; distal tıkanıklık olgularının %88,2'sinde, proximal tıkanıklık olgularının ise %55,5'inde sonuç başarılıydı. Dokuz proksimal tıkanıklık olgusundan 4'ü, 17 distal tıkanıklığı olgusundan ise 2'si başarısız olarak belirlendi.Sonuç: Olgularımızın %76,9'unda elde edilen başarılı sonuç, eksternal DSR ameliyatının FNLDT olgularındaki uzun dönem etkinliğini göstermektedir. Ameliyat öncesi değerlendirmede uygulanan lakrimal sintigrafi, cerrahi yaklaşım şekli ve cerrahi sonuç hakkında fikir vermesi açısından yardımcıdır.