Evaluation of Aflibercept Treatment Responses in Eyes with Bevacizumab/Ranibizumab-resistant Wet Age-related Macular Degeneration

Bevacizumab/Ranibizumab Tedavisine Dirençli Yaş Tip Yaşa Bağlı Maküla Dejenerasyonunda Aflibercept Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Ali AYATA, Murat SÖNMEZ, Taner KAR, Melih Hamdi ÜNAL, Sercan Koray SAĞDIÇ, Tuncay TOPAL, Cihan BÜYÜKAVŞAR, Abdullah KAYA

Abstract

Objectives: To evaluate anatomic and functional results after switching from intravitreal bevacizumab or ranibizumab treatment to aflibercept for wet (neovascular) age-related macular degeneration. Materials and Methods: This retrospective study included 22 eyes of 22 patients resistant to treatment with at least 6 injections of bevacizumab or ranibizumab. The first three injections had been applied monthly, the others pro re nata (PRN). Outcome measures were follow-up period, injection number, best corrected visual acuity (BCVA), central retinal thickness (CRT) and pigment epithelial detachment (PED) height. Dosing regimen of aflibercept was determined PRN. The patients were examined monthly. In all visits, BCVA and optical coherence tomography results were assessed together and injections were applied according to these findings. Patients with at least three months of follow-up were included in the study. Results: Twenty-two eyes of 22 patients treated with bevacizumab or ranibizumab were switched to aflibercept therapy. Seven patients had serous PED and 4 patients had fibrovascular PED. The mean follow-up periods for these groups were 20.59±6.76 months and 8.68±3.79 months, respectively. The mean injection numbers were 10.5±3.61 vs 4.54±1.56. Statistically significant reductions were noted in CRT (533.86±164.06 μm vs 412.04±143.86 μm, p0.05) for serous PEDs and 251.25±43.85 μm to 225.75±73.09 μm (p>0.05) for fibrovascular PEDs. Conclusion: Switching to aflibercept resulted in significant improvement in CRT, but not in BCVA or PED heights.

Özet

Amaç: İntravitreal bevacizumab veya ranibizumab enjeksiyonu tedavisine dirençli yaş tip yaşa bağlı maküla dejenerasyonu (YBMD)hastalarında intravitreal aflibercept enjeksiyonunun fonksiyonel ve anatomik sonuçlarını değerlendirmek.Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışma, en az 6 intravitreal bevacizumab veya ranibizumab enjeksiyonuna dirençli olduğu içinintravitreal aflibercept enjeksiyonu tedavisine geçilen ve en az 3 ay takip edilen 22 hastanın 22 gözünü içermektedir. Hastalarımızın aflibercepttedavisine geçmeden önceki ve sonraki ortalama takip süreleri, enjeksiyon sayıları, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EDGK), optik koherenstomografi ile alınan santral retina kalınlığı (SRK) ve varsa retina pigment epiteli dekolmanı (PED) yükseklik değerleri karşılaştırıldı.Bulgular: Hastalarımızın intravitreal bevacizumab veya ranibizumab enjeksiyon sayısı ortalama 10,5±3,61, yapılan afliberceptenjeksiyonu sayısı ortalama 4,54±1,56 idi. Aflibercepte geçilmeden önceki ve sonraki ortalama takip süreleri 20,59±6,76 ve 8,68±3,79aydı. SRK ilk aflibercept enjeksiyonu öncesi ortalama 533,86±164,06 μm, aflibercept tedavisi altında geçen takip sürelerinin sonundaortalama 412,04±143,86 μm seviyesindeydi (p0,05). Fibrovasküler PED’lerin 251,25±43,85 olan başlangıç ortalama yükseklikleri takiplerinsonunda 225,75±73,09 μm olarak bulundu (p>0,05). Hastalarımızın EDGK değerleri ilk aflibercept enjeksiyonu öncesi ortalama0,18±0,17, takip sürelerinin sonunda ortalama 0,18±0,14 düzeyindeydi (p>0,05).Sonuç: İntravitreal bevacizumab veya ranibizumab tedavisine dirençli yaş tip YBMD hastalarında intravitreal aflibercept tedavisiSRK’de istatistiksel olarak anlamlı azalma sağlarken EDGK açısından anlamlı bir artış sağlanamamıştır. Seröz ve fibrovasküler PEDyüksekliklerinde istatistiksel anlamlı azalma sağlanamamıştır.