Journals / Türk Oftalmoloji Dergisi / 2020 / Cilt: 50 - Sayı: 3
Early Results of Stereotactic Radiosurgery in Uveal Melanoma and Risk Factors for Radiation Retinopathy
- Journal
- Türk Oftalmoloji Dergisi
- Pages
- 156–162
- DOI
- —
Abstract
Objectives: To report treatment results and complications of stereotactic radiosurgery in uveal malignant melanoma and to identify risk factors for development of radiation retinopathy. Materials and Methods: This was a retrospective study of 36 patients diagnosed with uveal melanoma between 2014 and 2019. Best corrected visual acuity, funduscopic findings, basal tumor diameter and tumor thickness were recorded at baseline and at follow-up visits at 3-month intervals. The response of tumors to stereotactic radiosurgery and complications were determined. Results: The mean basal diameter of tumor was 10.2 (range: 4.0-19.4, standard deviation [SD]: ±3.3) mm x 9.7 (range: 4.5-18.0, SD: ±3.3), tumor thickness was 5.1 (range: 2.0-11.0, ±2.4) mm at baseline. The mean follow-up period was 17.2 (range: 6-48, SD: ±10.43) months. The mean visual acuity was 0.5 (SD: ±0.3) logMAR before treatment and 0.6 (SD: ±0.3) logMAR after the mean follow-up period. The most common complications after stereotactic radiosurgery were cataract (38.9%) and radiation retinopathy (27.7%). There was a statistically significant relation between radiation retinopathy development and tumor distance from the optic disc (p=0.04). The rate of eye salvage was 83.3% in this study. Conclusion: Our short-term results show stereotactic radiosurgery was an effective and sustained treatment modality among the other eye conservation therapies.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı uvea melanomu olgularında stereotaktik radyocerrahi erken dönem tedavi sonuçlarımızı, tedavinin yan etkileri ve radyasyon retinopatisi için risk faktörlerini belirlemektir. Gereç ve Yöntem: 2014 ile 2019 tarihleri arasında, kliniğimizde uvea melanomu tanısı almış ve tek doz 21 Gy stereotaktik radyocerrahi uygulanmış 36 olgu, retrospektif olarak incelendi. Olguların radyocerrahi öncesi ve tedavi sonrası 3 aylık periyotlarla, en iyi düzeltilmiş görme keskinlikleri, fundoskopik muayene bulguları, tümör taban çapı ve tümör kalınlıkları kaydedildi. Tümörlerin radyoterapiye yanıtı ve görülen yan etkiler tespit edildi. Bulgular: Tedavi öncesi ortalama tümör taban çapı 10,2 [aralık: 4,0-19,4, standart sapma (SS): ±3,3] mm x9,7 (aralık: 4,5-18,0, SS: ±3,3) mm, kalınlığı 5,1 (aralık: 2,0-11,0, SS: ±2,4) mm idi. Ortalama izlem süresi 17,2 (aralık: 6,0-48,0, SS: ±10,4) ay idi. Ortalama görme keskinliği tedavi öncesi logMAR ile 0,5 (SS: ±0,3), ortalama izlem süresi sonrası ise logMAR ile 0,6 (SS: ±0,3) idi. Stereotaktik radyocerrahi sonrası en sık görülen yan etki katarakt (%38,9) ve radyasyon retinopatisi (%27,7) gelişimi idi. Tümörün optik diske olan uzaklığı ile radyasyon retinopatisi gelişimi arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişkili bulundu. Göz koruma oranı %83,3 idi. Sonuç: Kısa dönem sonuçlarımız stereotaktik radyocerrahinin uvea melanomunda göz koruyucu tedaviler içinde değerlendirilebilecek etkin ve sürekli bir yöntem olduğunu göstermektedir.