Follow-up Findings of Non-infectious Pediatric Uveitis Patients

Gülçin Otar YENER, Selçuk YÜKSEL, Ebru Nevin ÇETİN, Zahide Ekici TEKİN, Selen AKBULUT

Abstract

Objectives: In this study, we aimed to describe the demographic and clinical findings of children with uveitis at a tertiary pediatric rheumatology and ophthalmology center. Materials and Methods: A retrospective cross-sectional study was conducted with 46 patients who were diagnosed with uveitis before the age of 16 years and were followed regularly for at least 6 months between January 2013 and June 2019. Demographic data, uveitis characteristics, underlying diseases, systemic treatment modalities, drug side effects, complications, and surgical intervention were evaluated. Results: Eighty-three eyes of 46 patients were included in the study. The mean age at diagnosis of uveitis was 9.2±4.5 (1.6-15.6) years, and the mean uveitis follow-up period was 54±41 (6-191) months. Twenty-one patients (45.7%) had uveitis associated with rheumatologic diseases. Juvenile idiopathic arthritis was the most common disease (23.9%). Visual acuity was categorized as moderately impaired in 6 eyes (7.2%), severely impaired in 4 eyes (4.8%), and blindness in 1 eye (1.2%). Methotrexate (87%) was the most frequently used systemic immunosuppressive agent in treatment. Adalimumab (73.9%) was added to treatment in resistant cases. Thirtyfive patients (76.1%) had complications in at least 1 eye secondary to uveitis or uveitis treatment. Posterior synechiae (11 eyes, 13.2%) was the most common complication during treatment. Conclusion: In order to preserve visual acuity, pediatric uveitis should be recognized early and especially persistent/chronic cases should be started on effective systemic treatment immediately. Keywords: Uveitis, immunosuppressive therapy, adalimumab, tocilizumab, complication

Özet

Öz Amaç: Bu çalışmada çocuk romatoloji ve göz hastalıkları bölümlerinde takip edilen enfeksiyon dışı pediatrik üveit hastalarının demografik verileri ve klinik takipleri hakkında bilgi vermek amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Geriye dönük kesitsel yapılan çalışmaya Ocak 2013-Haziran 2019 yılları arasında 16 yaşından önce üveit tanısı alan, en az 6 aydır takip edilen ve takiplerine düzenli gelen 46 olgu dahil edildi. Hastaların demografik verileri, üveit özellikleri, altta yatan hastalıkları, sistemik tedavi modaliteleri, ilaç yan etkileri, üveit komplikasyonları ve cerrahi işlem durumları değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 46 hastanın 83 gözü dahil edildi. Hastaların ortalama üveit tanı yaşı 9,2±4,5 (1,6-15,6) yıl, ortalama üveit takip süreleri 54±41 (6-191) ay olarak bulundu. Yirmi bir (%45,7) hastada üveitin romatolojik hastalık zemininde olduğu belirlendi. En sık juvenil idiopatik artrit görüldü (%23,9). Görme keskinliği kategorize edildiğinde, 6 (%7,2) gözde orta, 4 (%4,8) gözde ağır ve 1 (%1,2) gözde körlük düzeyinde kaydedildi. Tedavide metotreksat en sık tercih (%87) edilen sistemik immunsupresif ajan olarak tespit edildi. Dirençli olguların (%73,9) tedavisine adalimumab eklendi. Otuz beş (%76,1) hastada üveite ya da üveit tedavisine ikincil olarak en az 1 gözde komplikasyon saptandı. Tedavi altında gelişen komplikasyonlar içinde en sık görüleni posterior sineşi (11 göz, %13,2) idi. Sonuç: Görme keskinliğinin korunması açısından pediatrik üveit erken tanınmalı ve özellikle persistan/kronik olgularda etkin sistemik tedaviye gecikmeden başlanmalıdır. Anahtar Kelimeler: Üveit, immünosupresif tedavi, adalimumab, tocilizumab, komplikasyon