Utility of the Glabellar Flap in the Reconstruction of Medial CanthalTumors after Mohs Surgery

Mohs Cerrahisi Sonrası Medyal Kantal Tümörlerin Rekonstrüksiyonunda Glabellar Flep Kullanımı

Ricardo Andres Diaz CESPEDES, Leticia Ortega EVANGELİO, Anca OPRİSAN, Alvaro Olate PEREZ

Abstract

The goals of periorbital region reconstruction are to obtain both functional and esthetic results. Medial canthus is the second most common periorbital location for basal cell carcinoma. If left untreated, it is locally destructive but rarely metastasizes. Incompletely resected medial canthal tumors recur or penetrate along the lacrimal path and expand to wider lesions. A safety margin is necessary to ensure a complete lesion resection. Since it was introduced in 1941, Mohs surgery has been promoted as an efficient method of dealing with infiltrative periorbital skin tumors. It has been shown to have high rates of complete cancer removal during surgery, minimizing the amount of normal tissue loss and securing better functional and cosmetic outcomes. Due to its concave contour and convergence of skin units with variable thickness, texture and mobility, reconstruction of the medial canthal region (MCR) remains challenging. Reconstructive methods such as free full-thickness skin grafts and glabellar flaps have been used alone or in combination with other techniques. The concavity of the canthus must be achieved, but the maintenance of the normal contour and symmetry of the surrounding tissue is critical. The glabellar flap (GF) is a triangular advancement flap that adequately restores the volume in deeper defects, guaranteeing sufficient vascular support without complex or undesirable scars. We present two cases of basal cell carcinoma affecting the MCR that was successfully reconstructed using a GF alone in one case and together with a cheek advancement flap in the second one. In both cases, tumor excision was performed using Mohs surgery

Özet

Periorbital bölge rekonstrüksiyonunda amaç hem işlevsel hem de estetik sonuçlar elde etmektir. Bazal hücreli karsinomun ikinci en sık periorbital yerleşim yeri medyal kantustur. Tedavi edilmezse, lokal hasara neden olur ancak nadiren metastaz yapar. Tam rezeksiyonu yapılmayan medyal kantus tümörleri tekrarlar veya lakrimal yol boyunca yayılıp büyüyerek daha geniş lezyonlar oluşturur. Lezyonun tam olarak çıkarıldığından emin olmak için cerrahi sınırların temiz olması gerekir. 1941 yılında ilk kez tanımlandığından bu yana Mohs cerrahisi, infiltratif periorbital deri tümörlerinin tedavisinde etkili bir yöntem olarak kullanılmaktadır. Cerrahi ile yüksek oranda kanserin tam olarak çıkarılmasını sağladığı, böylece normal doku kaybını en aza indirdiği ve daha iyi fonksiyonel ve kozmetik sonuçlara ulaşıldığı gösterilmiştir. İçbükey konturu ve değişken kalınlık, yapı ve hareketliliğe sahip deri yapılarının birleştiği bir nokta olması nedeniyle, medyal kantal bölgenin (MKB) rekonstrüksiyonu zor olmaya devam etmektedir. Serbest tam kat deri greftleri ve glabellar flepler (GF) gibi rekonstrüktif yöntemler tek başlarına veya diğer tekniklerle birlikte kullanılmıştır. Kantusun içbükey yapısı korunmalıdır, ancak çevre dokunun normal konturunun ve simetrisinin korunması kritik öneme sahiptir. GF, daha derin defektlerde yeterli hacmi sağlayan, kompleks veya istenmeyen skarlara neden olmayan ve yeterli dolaşımı garanti eden üçgen bir ilerletme flebidir. MKB’yi tutan ve bir olguda sadece GF ile, diğer olguda ise yanak ilerletme flebiyle birlikte rekonstrüksiyonu başarılı bir şekilde yapılan iki bazal hücreli karsinom olgusu sunulmuştur. Her iki olguda da tümör Mohs cerrahisi ile çıkarılmıştır