Is Fixation Preference a Potential Indicator of Macular Function in Children?

Fiksasyon Tercihi Çocuklarda Maküler Fonksiyonun Olası Bir Göstergesi midir?

Abstract

Objectives: Fixation preference testing is widely used to detect amblyopia, particularly in preverbal children. Pattern electroretinogram (pERG) is an electrophysiological test which is a sensitive indicator of macular function. The aim of this study was to investigate the relationship between fixation preference and macular function on pERG in children with strabismus. Materials and Methods: The study included 11 children with strabismus. All underwent ophthalmological examination including fixation preference by binocular fixation pattern test, best corrected visual acuity (BCVA) assessment, and pERG. Results: The mean age of the patients was 10.09±1.18 years. All patients had unilateral fixation. The mean BCVA was 0.85±0.17 in preferred and 0.48±0.19 in non-preferred eyes (p=0.003). The mean p50 amplitude was 6.07±2.06 μV in preferred and 5.29±2.20 μV in non-preferred eyes (p=0.203), and the mean N95 amplitude was 8.27±2.86 μV and 8.03±3.24 μV respectively (p=0.594). BCVA was correlated with p50 and N95 amplitudes in the non-preferred eyes (p=0.023 and p=0.014). Interocular BCVA difference was correlated with interocular P50 amplitude difference (r=0.688, p=0.019). Conclusion: Although amblyopia is typically considered a cortical phenomenon, future larger studies are needed to investigate the relationship between fixation preference and macular electrophysiological function.

Özet

Amaç: Fiksasyon tercihi testi özellikle konuşma öncesi dönemdeki çocuklarda olmak üzere ambliyopi tespiti için yaygın olarak kullanılmaktadır. Patern elektroretinogram (pERG) maküler fonksiyonu hassas olarak gösteren elektrofizyolojik bir testtir. Bu çalışmanın amacı şaşılığı olan çocuklarda fiksasyon tercihi ile pERG’deki maküler fonksiyonun ilişkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya şaşılığı olan 11 çocuk dahil edilmiştir. Tüm hastalara binoküler fiksasyon paterni testi, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK) ve pERG’yi içeren oftalmolojik muayene yapılmıştır. Bulgular: Hasta yaşı ortalama 10,09±1,18 yıl idi. Tüm hastaların unilateral fiksasyonu vardı. Ortalama EİDGK tercih edilen gözlerde 0,85±0,17, tercih edilmeyen gözlerde ise 0,48±0,19 idi (p=0,003). Ortalama P50 amplitüdü tercih edilen gözlerde 6,07±2,06 μV, tercih edilmeyen gözlerde 5,29±2,20 μV (p=0,203), ortalama N95 amplitüdü ise sırasıyla 8,27±2,86 μV ve 8,03±3,24 μV olarak bulundu (p=0,594). Tercih edilmeyen gözlerde EİDGK, P50 ve N95 amplitüdleri arasında korelasyon saptandı (p=0,023 ve p=0,014). İki göz arasındaki EİDGK farkı ile iki göz arasındaki P50 amplitüdü farkının ilişkili olduğu belirlendi (r=0,688, p=0,019). Sonuç: Ambliyopi temel olarak kortikal bir olay olarak kabul ediliyor olsa da fiksasyon tercihi ile makülanın elektrofizyolojik fonksiyonu arasındaki ilişkiyi değerlendirecek başka ve geniş çalışmalara ihtiyaç vardır.