Survey of the Impact of the COVID-19 Pandemic on Ophthalmology Clinical Practice in Turkey

COVID-19 Pandemisinin Ülkemiz Göz Hekimlerinin Klinik Pratiğine Etkisinin Araştırılması

Cem KESİM, Ayşe Yıldız TAŞ, Afsun ŞAHİN, Pınar Günel KARADENİZ, Melisa Zişan KARSLIOĞLU, Cem ÖZTÜRKMEN

Abstract

Objectives: To investigate the effect of the novel coronavirus disease 2019 (COVID-19) pandemic on the clinical practice of ophthalmologists in our country. Materials and Methods: A questionnaire consisting of 22 questions was delivered to 250 ophthalmologists via e-mail and a smartphone messaging application. A total of 113 ophthalmologists completed the survey. The questions included the participants’ demographic data (age, years in practice, institution, and city), changes in their working conditions and institutional preventive measures implemented during the pandemic, their personal COVID-19 experiences, the prevalence of telemedicine applications, and their attitudes toward these practices. Results: Nearly half (47.8%) of the 113 ophthalmologists were 36 to 45 years old. In terms of years in practice, the largest proportion of respondents (28.3%) had 6-10 years of experience. Most of the participants worked in private/foundation universities (37.2%), while 22.1% worked in education and research clinics. Participants working at public universities most often reported that they or a close contact had to work in COVID wards (89.5%). Triage was performed in 51.5% of ophthalmology outpatient clinics, with 88.0% of these participants reporting that patients with fever, cough, or dyspnea were directed to the pandemic clinic without ophthalmological examination. All participants working in public hospitals, education and research clinics, and public university hospitals had postponed elective surgeries, whereas 12.5% of those working in private practice and 20.5% of those working in private/foundation universities reported that they continued elective surgeries. While 80.8% of the participants did not conduct online interviews or examinations, 40.4% stated that they considered telemedicine applications beneficial. Seventy-seven percent of participants expressed concern about a decrease in their income during the pandemic, with this being especially common among participants working in private practice (87.5%) and private/foundation university hospitals (85.7%). Conclusion: Ophthalmologists across our country have been affected by this pandemic at a level that will change their clinical approach. We think that ophthalmologists impacted by the difficulty of providing personal protective equipment and economic concerns should be supported more during the pandemic

Özet

Amaç: Koronavirüs hastalığı-2019 (COVID-19) pandemisinin ülkemizdeki göz hekimlerinin klinik pratiği üzerine etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Toplam 22 sorudan oluşan ve özel bir anket programı ile hazırladığımız anketimiz, elektronik posta ve akıllı telefon mesajlaşma uygulaması yolu ile 250 göz hekimine ulaştırıldı, toplam 113 göz hekimi anketi tamamlarken, 23 katılımcı anketi yarıda bıraktı. Hekimlerin demografik verilerini (yaş, uzmanlık süresi, çalıştıkları kurum ve şehir) değerlendiren soruların ardından, pandemi sürecinde çalışma düzenlerini ve kurum içi alınan önlemleri, kişisel COVID-19 deneyimlerini ve tele-tıp uygulamalarının yaygınlığı ile bu uygulamalara yaklaşımlarını değerlendirecek sorular soruldu. Bulgular: Toplam 113 göz hekiminin %47,8’u 36-45 yaş aralığındaydı. Uzmanlık süresi açısından ilk sırada %28,3’lik oran ile 6-10 yıldır çalışanlar gelmekteydi. Ankete katılan göz hekimlerinin çoğu özel/vakıf üniversitesinde (%37,2) çalışmakta, %22,1’i ise eğitim ve araştırma kliniklerinde görev yapmaktaydı. Pandemi sürecinde en çok devlet üniversitesinde çalışan göz hekimlerinin (%89,5) kendilerinin ya da yakınlarının koronavirüs servislerinde çalışmak/nöbet tutmak zorunda kaldığı saptandı. Göz hastalıkları polikliniklerinde %51,5 oranında triyaj uygulanırken, bu hekimlerin %88’i ateş, öksürük ya da dispne saptanan hastaları, %76’sı ise kritik tarihlerde yurtdışı seyahat öyküsü olanları oftalmolojik muayene yapmadan pandemi polikliniğine yönlendirmekte olduklarını bildirdi. Devlet hastanesi, eğitim ve araştırma kliniği ve devlet üniversitesi hastanesinde çalışan göz hekimlerinin hepsi elektif ameliyatları ertelerken, özel muayenehanede çalışanların %12,5’i, özel/vakıf üniversitesinde çalışanların ise %20,5’i elektif ameliyatlara devam ettiğini bildirdi. Göz hekimlerinin %80,8’i online görüşme/muayene yapmadığını belirtirken, %40,4’ü tele-tıp uygulamalarını faydalı bulduğunu bildirdi. Tüm hekimlerin %77’si pandemi sürecinde gelirinin azalması yönünde kaygı duyduğunu belirtirken, bu kaygıyı en çok %87,5 oranı ile özel muayenehanede çalışanların, ikinci olarak da %85,7 oran ile özel/vakıf üniversitesi hastanesinde çalışanların taşıdığı izlendi. Sonuç: Ülkemiz göz hekimleri, bu pandemiden klinik yaklaşımlarını değiştirecek düzeyde etkilenmiştir. Bunun yanı sıra kişisel koruyucu ekipman temini zorluğu ve ekonomik kaygılar özelinde de etkilenen göz hekimlerimizin pandemi sürecinde daha çok desteklenmesi gerektiğini düşünmekteyiz.