The Causes and Frequency of Monocular and Binocular Blindness in Adults Applying to the Health Committee of a University Hospital in Central Anatolia

İç Anadolu’da Yer Alan Bir Üniversite Hastanesinin Sağlık Kuruluna Başvuran Yetişkinlerde Monoküler ve Binoküler Körlüğün Nedenleri ve Sıklığı

Abstract

Objectives: The aim of this study was to investigate the frequency of blindness and the pathologies that cause blindness in the Konya province of Turkey. Materials and Methods: The records of individuals over 18 years of age who applied to the health committee of Meram School of Medicine Hospital between January 2015 and December 2018 were evaluated retrospectively. Results: After reviewing the records of 4,268 applicants, a total of 222 applicants were included in the study (159 patients with monocular blindness, 63 patients with binocular blindness). The most common causes of monocular blindness were optic atrophy (13%), amblyopia (11%), and phthisis bulbi (10%). The most common causes of binocular blindness were retinitis pigmentosa (28%), proliferative diabetic retinopathy (13%), and unoperated cataract (11%). The frequency of monocular blindness was 3.7% (95% confidence interval [CI]: 3.2-4.3%) and binocular blindness was 1.5% (95% CI: 1.1-1.9%) in the sample. The frequency of blindness increased with age, with a positive correlation between mean age and blindness (p=0.002). Monocular blind applicants had a significantly lower mean age than binocular blind applicants (48.8±13.3 vs. 55.0±13.1 years, p=0.002) and binocular blind women had a significantly higher mean age than binocular blind men (62.7±16.0 vs. 53.2±11.7 years, p=0.023). The prevalence of monocular and binocular blindness was significantly higher in men than women (p=0.032). Conclusion: The results of this study show that many of the pathologies that cause blindness are preventable or treatable, and that blindness is associated with age

Özet

Amaç: Meram Tıp Fakültesi Sağlık Kurulu’na başvuran hastaların verileri retrospektif olarak incelenerek, Konya ili ve çevresindeki körlüğün sıklığı ve körlüğe sebep olan patolojilerin değerlendirilmesi. Gereç ve Yöntem: Ocak 2015 ile Aralık 2018 yılları arasında Necmettin Erbakan Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık Kurulu’na başvurmuş 18 yaşından büyük kişilerin dosya kayıtlarının retrospektif olarak incelenmesi ile veriler elde edilmiştir. Bulgular: 4.268 kişinin dosya kayıtlarının incelenmesi sonrası körlük kriterlerine uyan 63 binoküler kör, 159 monoküler kör olmak üzere toplam 222 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Monoküler körlüğün en sık nedenleri ise optik atrofi (%13), ambliyopi (%11), ftizis bulbi (%10), binoküler körlüğün ise retinitis pigmentosa (%28), proliferatif diyabetik retinopati (%13), opere edilmemiş katarakt (%11) şeklinde sıralanmaktaydı. Örneklemde monoküler körlük sıklığı %3,7 [%95 güvenlik aralığı (GA): %3,2-4,3] ve binoküler körlük sıklığı ise %1,5 (%95 GA: %1,1-1,9) idi. Körlük sıklığının yaşla birlikte arttığı görülmüştür, ortalama yaş ve körlük arasında pozitif korelasyon vardır (p=0,002). Monoküler kör hastaların yaş ortalaması binoküler kör hastaların yaşlarından anlamlı olarak daha düşüktür (48,8±13,3’e karşı 55,0±13,1, p=0,002). Binoküler kör kadın hastaların yaş ortalaması binoküler kör erkek hastalardan anlamlı olarak daha yüksektir (62,7±16,0’a karşılık 53,2±11,7, p=0,023). Monoküler ve binoküler körlük erkek hastalarda kadınlara göre anlamlı olarak yüksektir (p=0,032). Sonuç: Çalışmamızda elde edilen veriler sonucunda körlüğe sebep olan pek çok hastalığın önlenebilir ve tedavi edilebilir olduğu, bunun yanında körlüğün yaş ile ilişkili olduğu görülmektedir