Clinical and histopathological evaluation of local hypothermia and methylprednisolone in an experimental medulla spinalis trauma model

Deneysel medulla spinalis travmasında metilprednizolon ve lokal hipoterminin etkilerinin klinik ve histopatolojik değerlendirilmesi

Ahmet GÖKYAR, Levent YILDIZ, Alparslan ŞENEL, Cengiz ÇOKLUK, Fahrettin ÇELİK, Cemil RAKUNT, Ömer İYİGÜN, Arif ÖNDER

Abstract

Methyl prednisolone medication is a well established treatment in the traumatized spinal cord whereas hypothermia is used in cranial trauma. This study aims to compare the effects of methyl prednisolone with hypothermia in a spinal cord trauma model consisting of laminectomy and a standard weight impact. In 30 adult male New Zealand type white rabbits and with 10 animals in each group, clinical (Tarlov), histopathologic (Ivan Damjanov) and blood perfusion (laser doppler flowmeter) results of the treatment modalities were compared with the control group. It was concluded that both treatment modalities lead to significantly less reduction in the blood perfusion values as compared with the control group values (24.3% for methyl prednisolone, 29.1 % for local hypothermia, 40.8% for control group).

Özet

Otuz adet erişkin Yeni Zelanda tipi erkek tavşanda yapılan bu çalışmanın amacı bugün kullanımda olan metil prednizolon tedavisi ve halen kafa travmalarında kullanımda olan hipotermi uygulamasının travmatize spinal korda olan etkilerinin araştırılmasıdır. Laminektomi ve ağırlık düşürme yöntemiyle oluşturulan spinal kord travma modelinde üç gruba ayrılan deneklere verilen tedavinin etkinliği klinik (Tarlov skalası), histopatolojik (Ivan Damjanov skorlaması), ve kan akımı ölçümleri (Laser doppler flowmetre) ile incelendi. Sonuç olarak her iki tedavi yönteminin de kontrol grubundan istatiksel olarak anlamlı olacak şekilde spinal kord kan akımı ölçümlerinde daha az azalma sağladığı (metil prednizolonda %24.3, lokal hipotermide %29.1 ve kontrol grubunda %40.8) saptandı.