İsolated fracture of the third cervical vertebra: Case report

Abstract

Isolated fractures of the third cervical vertebra are rare (0.8 percent) and primarily chip fractures of the body or isolated lamina or spinous process fractures. These fractures can be managed by cervical traction for initial immobilization and assessment of stability followed by maintenance in an orthosis, depending on the extent of bone and ligamentous injury, and the patient's compliance. Another treatment method is surgical stabilization of fracture. Because of greater angulation than 11° and widened interspinous space either above or below the involved vertebral element, attempts to maintain spine alignment in the orthosis alone usually fails, with the affected vertebral body undergoing further (resorptive) compression. In a patient with isolated fracture of the third cervical vertebra; if the patient's compliance and conservative management in the orthosis are fail; anterior corpectomy and autologous iliac crest bone graft fusion procedure via transcervical retropharingeal approach are an effective management method. In addition, this method provides early mobilization of the patient.

Özet

İzole üçüncü servikal vertebra fraktürü travmatik servikal fraktürler içinde % 0.8 oranında görülen, korpus, lamina veya spinoz proçesi kapsayan fraktürdür. Bu fraktürlerin tedavisinde lezyonun tipine ve derecesine göre eksternal immobilizasyon uygulamasını içeren konservatif veya cerrahi tedavi seçilebilir. Konservatif tedavide başarı kemik ve ligamentoz yaralanmanın derecesine ve hastanın halo-vest veya servikal korseye uyumuna bağlı olmakla birlikte yakın hasta takibinide gerektirir. Fraktür seviyesinde interspinoz mesafe yüksekliğinin artmasına ve 11 dereceden daha fazla angulasyonuna neden olmuş travmatize servikal vertebra korpusunun resorbsiyona uğrama riski ve gelişebilecek deformite nedeniyle salt orthosis ile spinal açıyı korumak ve idame ettirmek genellikle yeterli olmamaktadır. İzole C, vertebra fraktüründe transservikal retrofaringeal yaklaşımla anterior korpektomi, interkorporal otogreft ve anterior plakdan oluşan cerrahi tedavi konservatif tedavinin ideal olarak uygulanamadığı ve hasta toleransının yetersiz olduğu durumlarda effektif bir tedavi yöntemidir ve aynı zamanda hastanın postop erken mobilizasyonunu sağlamaktadır.