Management of Cavernous Carotid Aneurysms

Abstract

Cavernous carotid aneurysms are generally considered benign lesions, most often asymptomatic and with a low risk of lifethreatening. In the etiology, idiopathic, traumatic, iatrogenic and infectious causes are considered. Management of these aneurysms are debatable and take a decision is difficult for clinicians. In the International Study of Unruptured Intracranial Aneurysms (ISUIA) study, researchers showed that the five year cumulative rupture rate of unruptured cavernous carotid aneurysm was related to size of the aneurysm. These aneurysm present with cranial neuropathy due to mass effect; caroticocavernous fistula as ruptured into the cavernous sinus and associated chemosis, exophthalmos, murmur; may present with life-threatening epistaxis by erosion into the sphenoid sinus. Decision regarding treatment shoul take into consideration the etiology, clinical presentation, size of aneurysm, adequacy of cross circulation and patient preference for the treatment modalities.

Özet

Kavernöz karotis anevrizmaları, genellikle asemptomatik ve yaşamı tehdit etme riski düşük olan iyi huylu lezyonlar olarak kabuledilir. Oluşum mekanizmalarında idiyopatik, travmatik, iyatrojenik ve enfeksiyöz sebepler sayılmaktadır. Bu anevrizmaların yönetimitartışmalıdır ve bir karar almak klinisyenler için zordur. Rüptüre olmamış intrakraniyal anevrizmaların uluslararası çalışma (ISUIA)grubunun verilerine bakıldığı zaman, kavernöz karotid anevrizmalarının (KKA) 5 yıllık rüptüre olma oranlarının, anevrizmanın boyutunagöre değişiklik gösterdiği izlenmiştir. Bu anevrizmalar, kitle etkisi ile kraniyal kafa çiftlerine (II., III.,IV., V1-2, VI.) bası oluşturarak kraniyalnöropati; kavernöz sinüs içerisine rüptüre olarak karotikokavernöz fistül ve buna bağlı kemozis, ekzoftalmus, üfürüm; sfenoid sinüsüerozyona uğratarak hayati risk oluşturabilecek epistaksis kliniği ile karşımıza çıkabilirler. Tedavi kararı alırken anevrizmanın etiyolojisi,klinik prezentasyonu, anevrizmanın büyüklüğü, karşı dolaşımın yeterliliği ve tedavi yöntemleri için hasta tercihi dikkate alınmalıdır.