Medical Treatment of Gliomas

Abstract

Gliomas are tumors originating from brain parenchymal cells and are the most common primary neoplasms of the central nervous system. These tumors cause high morbidity and mortality. Surgical approach is the backbone of treatment and the effect of multimodal approaches on survival has been shown. In addition, systemic treatment is the treatment of choice in patients with unresectable or recurrent disease. The efficacy of temozolamide, nitrosourea and bevacizumab has been demonstrated at various stages. The importance of mooecular pathology in the choice of treatment and predicting prognosis is increasing gradually. MGMT promoter methylation in anaplastic astrocytoma and glioblastoma and 1p/19 codification in oligodendrogliomas are good prognostic groups with high chemotherapy efficacy. Immunotherapies are being investigated for both adjuvant and recurrent diseases in this group, where the unmet need is high. It is hoped that the outcome of ongoing immunotherapy studies will lead to a paradigm shift.

Özet

Gliomlar beyin parankim hücrelerinden köken alan tümörler olup santral sinir sisteminin en sık görülen primer neoplazileridir. Butümörler yüksek oranda morbidite ve mortaliteye neden olmaktadır. Cerrahi yaklaşım tedavinin temelini oluşturmasıyla berabermultimodal yaklaşımların sağkalıma etkisi gösterilmiştir. Yüksek dereceli gliomlarda total rezeksiyon prognozu belirleyen en önemlifaktördür ancak nükslerin sık olduğu bu grupta cerrahi sonrası radyoterapiye eklenen kemoterapi ile sağkalım katkısı elde edilmiştir.Ayrıca rezeke edilemeyen ya da nüks eden hastalıkta sistemik tedavi öne çıkan tedavi seçeneğidir. Temozolamid, nitrozüreler vebevacizumabın farklı basamaklarda etkinlikleri kanıtlanmıştır. Tedavi seçiminde ve prognozu öngörmede moleküler patolojinin önemigün geçtikçe artmaktadır. Anaplastik astrositom ve glioblastomlarda MGMT promotor metilasyonu; oligodendrogliomlarda 1p/19kodelesyonu kemoterapi etkinliğinin yüksek olduğu iyi prognozlu gruplardır. İmmünoterapiler karşılanmamış ihtiyacın fazla olduğubu grupta hem adjuvan hem nüks hastalıkta araştırılmaktadır. Devam eden immünoterapi çalışmalarının sonucunun bir paradigmadeğişimine neden olması ümit edilmektedir