Evaluation of Cervicothoracic Junction Injury

Abstract

Cervicothoracic junction (CTJ) injuries account for about 10% of all cervical injuries. Conventional radiographs can easily be overlooked due to the difficulty of imaging the junction. Compression fractures, burst fractures, facet joint fractures, dislocation and ligamentous injuries can be seen in this region. It usually occurs due to motor vehicle and sports injuries and rarely due to penetrating injuries. The CTJ is a region prone to instability and deformity due to its anatomical and biomechanical properties. CT should be the first imaging tool to be preferred in the evaluation. MRI is used to evaluate the spinal cord, disc, ligament or other soft tissues. In these traumas, medical treatment, immobilization, physical therapy, bed rest are applied together. As in other parts of the spine, the purpose of surgical interventions in this area is to relieve the neural elements under pressure and to accelerate healing (decompression), to restore the spinal alignment that cannot be achieved by conservative and closed methods (internal reduction), to reconstruct the disrupted biomechanical balance and anatomical alignment (stabilization and correction), and to ensure that the patient can be returned to daily life as soon as possible (early rehabilitation). For this purpose, anterior, posterior and combined methods can be used.

Özet

Servikotorakal bileşke (STB) yaralanmaları tüm servikal yaralanmaların yaklaşık %10’unu oluşturur. Konvansiyonel grafilerle bileşkeningörüntüleme zorluğu nedeniyle kolaylıkla gözden kaçabilmektedir. Bu bölgede kompresyon fraktürleri, burst (patlama) fraktürleri,faset eklem fraktürleri, dislokasyon ve ligamentöz yaralanmaları görülebilir. Genellikle motorlu taşıt ve spor yaralanmalarına, nadirende penetran yaralanmalara bağlı olarak ortaya çıkar. STB anatomik ve biyomekanik özellikleri nedeniyle instabilite ve deformiteyeyatkın bir bölgedir. Değerlendirmede ilk tercih edilecek görüntüleme aracı CT olmalıdır. Spinal kord, disk, ligaman ya da diğeryumuşak dokuları değerlendirmek için MRG kullanılır. Bu travmalarda konservatif olarak medikal tedavi, immobilizasyon, fizik tedavi,yatak istirahati birlikte uygulanır. Omurganın diğer bölgelerinde olduğu gibi bu bölgede de yapılacak cerrahi müdahalelerin amacıbası altındaki nöral elemanları rahatlatmak ve iyileşmeyi hızlandırmak (dekompresyon), konservatif ve kapalı yöntemle sağlanamayanomurga dizilimini tesis etmek (internal redüksiyon), bozulan biyomekanik dengeyi ve anatomik dizilimi tekrar oluşturmak (stabilizasyonve korreksiyon) ve hastanın bir an önce günlük yaşama döndürülebilmesini temin etmektir (erken rehabilitasyon). Bu amaçla anterior,posterior ve kombine yöntemler kullanılabilir.