Rehabilitation in multiple sclerosis

Abstract

Scientific background: Multiple Sclerosis (MS) is a chronic neurologic disease with diverse variable symptoms which creates varying levels of disability inducing functional impairments. In recent years, most emphasis was brought on the means of managing MS caused disability. Thus rehabilitation is gaining a special importance for MS patients. Objectives: The aim of this article is to review the rehabilitation methods for MS in the light of current information. Patients and methods: In this article, we evaluate the data obtained from the rehabilitation of patients who referred to the MS outpatient clinic and Neuroimmunology Unit of Cerrahpaşa School of Medicine, Istanbul University and review the literature pertaining to this subject. Results: Due to the existence of considerable patient dependent differences in the course of MS, the rehabilitation programs must be individually tailored. Patients must be rehabilitated considering their personal requirements and targets with due respect to their existing disability level. Maximal independence in daily living activities should be aimed to by recommending suitable assisting devices. Conclusions: Although not effecting the course of the disease, a multi- disciplinary approach to rehabilitation often results in symptomatic alleviation of neurological disorders, reducing disability level and increasing the quality of life of the patients and there is consensus on the need of starting rehabilitation as early as possible.

Özet

Bilimsel zemin: Multiple Skleroz (MS) çok çeşitli ve değişken semptomlar gösteren, değişik düzeylerde fonksiyonel kısıtlamalar yaratarak özürlülüğe neden olan kronik nörolojik bir hastalıktır. Son yıllarda MS'in yarattığı özürlülükle mücadele hastalıkla ilgili en önemli ve temel odak noktası olmuştur. Bu nedenle rehabilitasyon MS hastaları için ayrı bir önem kazanmaktadır. Amaç: Bu makalede amaç, MS semptomlarına yönelik rehabilitasyon yöntemlerinin güncel bilgiler ışığında gözden geçirilmesidir. Hastalar ve yöntem: Makalede İstanbul Üniversitesi, Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Nöroloji ABD, Klinik Nöroimmünoloji Birimi MS polikliniğinde izlenen hastaların rehabilitasyon uygulamalarından elde edilen deneyimler ve konu ile ilgili literatür incelenmiştir. Sonuçlar: MS seyrinin her hastada farklı olması nedeniyle rehabilitasyon programı düzenlenirken kişiye özel olarak hazırlanmalıdır. Hastaların mevcut özürlülük seviyelerine bağlı olarak kişisel gereksinimleri ve hedefleri gözetilerek rehabilitasyon uygulanmalıdır. Ayrıca günlük yaşam aktivitelerinin olabildiğince bağımsız olarak yürütülmesi amacıyla gereken yardımcı araç gereç verilmelidir. İzlenimler: Hastalığın seyrini değiştirmese de multidisipliner bir rehabilitasyon yaklaşımı ile hastalardaki nörolojik bozuklukların semptomatik olarak hafifletilmesi, özürlülüğün azaltılması ve yaşam kalitesinin arttırılması mümkün olmaktadır. Rehabilitasyon mümükün olduğunca erken başlatılmalı ve profilaktik olarak kullanılmalıdır.