Factors Associated with Prognosis in Patients with Guillain-Barré Syndrome

Hayri DEMİRBAŞ, Sibel CANBAZ KABAY, Murat SEYİT, Özge TEMEL, Gönül AKDAĞ, Mustafa ÇETİNER

Abstract

Objective: We aimed to evaluate the demographic, clinical, laboratory and electrophysiological findings of patients with inpatient Guillain-Barré syndrome in our clinics and to investigate the effect of these parameters on the prognosis of the disease. Materials and Methods: Between January 2014 and April 2018, file records of patients admitted to our clinics with the diagnosis of Guillain-Barré syndrome were retrospectively reviewed. Demographic characteristics, clinical, laboratory and electrophysiological findings of the patients at the time of admission were recorded. Patients were clinically graded according to the Hughes classification at the time of admission and on the 3rd month after discharge. Results: In the study, 25 of the 51 patients were male (49%) and 26 were female (51%) and the mean age was 54.21±17.32 years. According to clinical and electrophysiologic diagnosis, 34 patients (66.7%) had acute inflammatory demyelinating polyradiculoneuropathy, 9 patients (17.6%) had acute motor axonal neuropathy, 6 patients (11.8%) had acute motor sensory axonal neuropathy and 2 patients (3.9%) had Miller Fisher syndrome. According to Hughes scoring on the 3rd month after discharge, 31 patients (60.8%) had in good prognosis (Hughes score ≤2) and 20 patients (39.2%) had in poor prognosis group (Hughes score >2). In the comparison between the two groups according to clinical, demographic, and laboratory parameters, older age (≥50), high Hughes score at admission, weakness in extremities as first complaint, the presence of complications, need for mechanical ventilation and presence of gastroenteritis as a leading infection were evaluated as prognostic factors. Conclusion: The most common variant of Guillain-Barré syndrome in our study was acute inflammatory demyelinating polyradiculoneuropathy. Older age (≥50), high Hughes score at admission, weakness in extremities as the first symptom, presence of complications, need for mechanical ventilation, and presence of gastroenteritis as a precursor infection were poor prognostic factors.

Özet

Amaç: Çalışmamızda, kliniklerimizde yatarak tedavi görmüş Guillain-Barré sendromlu hastaların demografik özelliklerinin, klinik, laboratuvar ve elektrofizyolojikbulgularının değerlendirilmesi ve bu parametrelerin hastalığın prognozuna etkisinin araştırılması amaçlanmıştır.Gereç ve Yöntem: Ocak 2014 ve Nisan 2018 tarihleri arasında Guillain-Barré sendromu tanısı ile kliniklerimizde yatan hastaların dosya kayıtları retrospektifolarak incelendi. Hastaların başvusu sırasındaki demografik özellikleri, klinik, laboratuvar ve elektrofizyolojik bulguları kayıt edildi. Hastaların yatış esnasında vetaburculuk sonrası 3. ayda Hughes sınıflamasına göre klinik derecelendirmesi yapıldı.Bulgular: Çalışmaya alınan 51 hastanın 25’i erkek (%49) ve 26’sı kadın (%51) olup yaş ortalamaları 54,21±17,32 yıl idi. Klinik ve elektrofizyolojik verileregöre 34 hasta (%66,7) akut enflamatuvar demiyelinizan poliradikülonöropati, 9 hasta (%17,6) akut motor aksonal nöropati, 6 hasta (%11,8) akut motor duyusalaksonal nöropati ve 2 hasta (%3,9) Miller Fisher sendromu olarak değerlendirildi. Hastaların taburculuk sonrası 3. ayda Hughes skorlamasına göre yapılangruplandırmalarında 31 hasta (%60,8) iyi prognozlu (Hughes skoru ≤2) ve 20 hasta (%39,2) kötü prognozlu (Hughes skoru >2) grupta yer aldı. Klinik,demografik ve laboratuvar parametrelerine göre her iki grup arasında yapılan karşılaştırmalarda ileri yaş (≥50), başlangıçta yüksek Hughes skoru, ilk yakınmaolarak ekstremitelerde güçsüzlük olması, komplikasyon varlığı, mekanik ventilasyona gereksinim olması ve öncül enfeksiyon olarak gastroenterit varlığı prognozaetkili faktörler olarak değerlendirildi.Sonuç: Çalışmamızda en yaygın Guillain-Barré sendromu varyantı akut enflamatuvar demiyelinizan poliradikülonöropati idi. İleri yaş (≥50), başlangıçta yüksekHughes skoru, ilk yakınma olarak ekstremitelerde güçsüzlük olması, komplikasyon varlığı, mekanik ventilasyona gereksinim olması ve öncül enfeksiyon olarakgastroenterit varlığı kötü prognostik faktörlerdi